خودآسیب‌رسانی و اقدام به خودکشی در نوجوانان ایرانی

خودآسیب‌رسانی و اقدام به خودکشی در نوجوانان ایرانی

مرداد ۲۱, ۱۳۹۷ Off By 92

خودآسیب‌رسانی و اقدام به خودکشی در نوجوانان ایرانی [۱]

تنها در یک پژوهش رفتارهای خودآسیب‌رسانی در نوجوانان دختر تهران بررسی شده بود. یافته‌ها نشان داد در نمونه ۳۵۰ نفری دختران دوم و سوم دبیرستان، شیوع یک‌ساله رفتارهای خودآسیبی، شامل بریدن، سوزاندن، کتک زدن خود، کوبیدن سر به دیوار، فرو کردن سوزن در بدن، حکاکی روی بدن و زخم کردن پوست، ۱۷ درصد بود و ۱۱ درصد آنها بیش از یک بار در سال مرتکب این رفتارها شده بودند. در این پژوهش، احساس تنهایی و دلبستگی ناایمن پیش‌بینی‌کننده­های رفتارهای خودآسیب­رسان بودند (پیوسته گر،۱۳۹۲). در چهار پژوهش، موضوع خودکشی نوجوانان بررسی شده است (همتی، دانش اموز، پناغی،۱۳۸۱، محمد­خانی، ۱۳۸۱،محرابی، شیخ، ۱۳۹۲ ،نجفی، احمدی جویباری، مرادی نظر، ایزدی،۱۳۹۱). در نوجوانان ایلامی، شیوع افکار شدید خودکشی ۴/۲۱ درصد و فراوانی سابقه اقدام به خودکشی ۷ درصد گزارش شده است (همتی، دانش آموز،پناغی،۱۳۸۱)، در حالی ‌که شیوع افکار خودکشی در دختران مناطق پرخطر خودکشی در ایران، شامل کرمانشاه، ایلام و همدان، ۷ درصد و شیوع اقدام به خودکشی در این مناطق ۵ درصد برآورد شده است (محمد­خانی، ۱۳۸۱). عوامل خطری که در پژوهش­های مرتبط با خودکشی نوجوانان در ایران شناسایی شده است عبارتند از: سابقه اختلال‌های روانپزشکی، داشتن سابقه اقدام به خودکشی در بستگان، فقدان افراد محبوب در زندگی، شروع زودهنگام رابطه با جنس مخالف، مشکلات تحصیلی، ترک تحصیل و اختلاف خانوادگی.

  1. ۱٫ functional analysis of behavior
  2. ۲٫ experiential avoidance
مطلب مشابه :  همه گیرشناسی، شیوع و بروز در اختلالات دوقطبی