منابع مقاله درباره
محیط زیست، منابع طبیعی، حقوق بین الملل، زیست محیطی

منابع مقاله درباره محیط زیست، منابع طبیعی، حقوق بین الملل، زیست محیطی

دی ۳, ۱۳۹۷ 0 By mitra2--javid

عمل متخلفانه یا نقص تلاش مقتضی برای تحقّق مسئولیت كافی است. در این ارتباط دو نظریه وجود دارد:
۱- دولتی كه تلاش مقتضی را انجام ندهد یا قواعد حقوق بین الملل را نقض كند. مسئولیت دارد.
۲- جایی كه یك خسارت محیط زیست مهم واقع شده باشد، مسئولیت ایجاد می شود.
دولت ها وظیفه دارند، كلیه معیارهای معقول و متعارف را، در جهت جلوگیری از خسارات فرامرزی رعایت نماید: به عنوان مثال، هنگامی كه یك دولت، در وضع مقررات لازم محیط زیستی كوتاهی می نماید، آن فعالیت می تواند، به دولت منتسب شود و در حقیقت، كشور مذكور، وظایف بین المللی اش را نقض كرده است. اگر دولتی احتیاط های لازم را انجام داده، ولی اشخاص خصوصی واقع در محدوده قلمرو قضایی یا نظارتش، خسارتی عمده و اساسی بر محیط زیست كشور دیگری وارد آورده باشند، دولت منشأ، ضرر، بایستی تمام گام ها و اقدامات لازم را جهت تنبیه و مجازات متخلفان به اجرا درآورد. در غیر این صورت، ممكن است عمل آلودگی به آن دولت نسبت داده شود.
ج: نقض تعهد
در مورد این عنصر مسئولیت ها باید توجه کرد كه حقوق بین الملل عمومی، عمدتاً به دنبال تعیین حدود حقوق و تكالیف دولتهاست. امروزه حقوق بین الملل ، بیشتر و بیشتر به سمت همكاری بین المللی در حركت است. بسیاری از معاهدات چند جانبه تعهداتی را ایجاد كرده اند كه دیگر، صرفاً جنبه تقابلی ندارند ، بلكه نسبت به جامعه بین المللی در كل، قابل اعمال هستند. حقوق بین الملل محیط زیست، كه از مواریث جهانی نظیر اقیانوس ها و جو حكایت می كند ، تضمین شده اینگونه تعهدات عام الشمول است. بنابراین، نوع تعهدات دولتها در این زمینه، متفاوت است و در نتیجه احراز نقض تعهد نیز، پیچیده تر خواهد بود معذلك، در هر صورت برای اثبات مسئولیت دولتها، نیاز است كه یك تعهد بین المللی نقض شود و مسئولیت متوجه دولت شود كه مسبب نقض تعهد بین المللی بوده است.

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلمات کلیدیاقتصاد دانش، اقتصاد دانش محور، نیروی کار، بهره وری نیروی کار

مبحث سوم: اصول حقوق بين الملل محيط زيست مرتبط با توسعه پايدار
گفتار اول: اصل حاكميت بر منابع طبيعي
دولت ها از حق حاکمیت انحصاری بر منابع طبیعی خود برخوردارند، اما اعمال این حق نباید سبب ورود خسارت به محیط زیست دیگر کشورها یا مناطق خارج از صلاحيت دولتها شود.۹۵
حاکمیت و صلاحیت انحصاری دولت ها بر سرزمین خود در اصل به معنی این است که فقط آن ها می توانند سیاستها و حقوق مربوط به منابع طبیعی و محیط زیست سرزمینشان را گسترش دهند. محدوده حق حاکمیت بر منابع طبیعی عبارت است از:
۱-سرزمین داخل مرزها و خاک زیرین آن ها
۲- آب های داخلی مثل دریاچه ها، رودخانه ها
۳- دریای سرزمینی و منابع بستر و زیر بستر آن
۴- فضاي بالاي خاك، آب هاي داخلي و درياي سرزميني تا جايي كه نظام حقوقي فضاي بالاي جو آغاز مي شود. همچنين دولتها حقوق حاكميت محدودتري بر مناطق ديگر، شامل مناطق مجاور، نزديك به درياي سرزميني، فلات قاره، بستر و زير بستر آن و منطقه انحصاري- اقتصادي دارند.
غير از موارد بالا، مناطقي وجود دارند كه تحت حاكميت هيچ كشوري نيستند، اين مناطق كه گاهي به مشتركات جهاني تعبير مي شوند، شامل درياهاي آزاد و بستر و زير بستر آن، فضاي ماوراي جو و قطب جنوب هستند.۹۶
حاكميت بر منابع طبيعي، به عنوان منشأ يك سلسله از تكاليف تفسير شده است. به ويژه تكليف استفاده پايدار و محتاطانه از منابع طبیعی، حفاظت از تنوع زیستی و حذف یا کاهش فرسایش خاک، جنگل زدایی، صید بی رویه و آلودگی.
اعلامیه استکهلم( ۹۷۲ ) جزء اولین اسنادی بود که تصریح کرد:
اصل حاکمیت بر منابع طبیعی باید در یک روش معتبر زیست محیطی اعمال شود. و به طور صریح در اصل ۲۱ اعلامیه استکهلم گفته شده دولت ها طبق منشور ملل متحد و اصول حقوق بین الملل دارای حق حاکمیت بهره برداری از منابع طبیعی خود مطابق سیاست های زیست محیطی خود مي باشند.۹۷ اضافه می شود که اصل ۲۱ اعلامیه استکهلم به طور کامل در ماده ۳ کنوانسیون تنوع زیستی ۹۹۲ و بند الف اصل اول اصول جنگل ها ( ۱۹۹۲) آمده است.
سپس اصل ۲ اعلاميه ريو(۱۹۹۲) با تغييراتي مختصر اما مفيد، این مطلب را تکرار می کند و عبارات«سياستهاي زيس