پايان نامه ارشد:ارائه فعالیت نظامی دولت ها در فضای ماورای جو از دیدگاه حقوق بین الملل

پايان نامه ارشد:ارائه فعالیت نظامی دولت ها در فضای ماورای جو از دیدگاه حقوق بین الملل

مهر ۴, ۱۳۹۵ Off By 92

 دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 بررسی فعالیت نظامی دولت ها در فضای ماورای جو از دیدگاه حقوق بین الملل

قسمتی از متن پایان نامه :

 

ابعاد حقوقی فعالیت ها ی نظامی فضایی دولت ها

 

 

 

اهميت نظامي فضا درست از زمان آغاز فعاليت فضايي شناخته شده است. در حقيقت، انگيزه رفتن به فضا اين اهميت را ایجاد  کرده است. پیشرفت‌هاي تكنولوژي دهه۱۹۵۰ و به‌طور خاص موشك بالستيك (ICBM)، يك مسابقه‌ فضايي بين آمريكا و اتحاد جماهیر شوروي سابق به راه انداخت  که زنگ  شروع  آن  با فرستادن اولين ماهواره‌ ساخت بشر، اسپوتنيك ۱ در ۴ اكتبر ۱۹۵۷ نواخته شد. تنها ۳ ماه بعد در ژانويه ۱۹۵۸ بود كه آمريكا اولين ماهواره‌ي خود به نام «كاشف ۱» را به فضا فرستاد. اگر چه دهه‌ ۱۹۶۰به‌طور كلي به عنوان يك دوره‌ي افول جنگ سرد شناخته شده است، اما اكتشافات فضایی فصل ديگري از تحقيقات متوالي را براي نفوذ نیروهای نظامی سران جهان در آن زمان باز نمود. با اين وجود، انجمن‌هاي بين‌المللي، سريعا حتی با الفاظ ابتدايي به روند نظامي شدن فضا واكنش نشان دادند. مجمع عمومي سازمان ملل، اعلاميه‌هاي متعددي را مربوط به خلع سلاح فضاء ماوراء جو صادر کرده كه اعلاميه اول، اعلاميه ۱۱۴۸ مورخ ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷و مربوط به كاهش تسليحات و عدم استفاده نظامي از فضاء ماوراء جو مي‌باشد. در اين اعلاميه بر اين اصل كه می بایست استفاده از فضا منحصرا براي اهداف صلح‌آميز و علمي باشد تأكيد شده است.[۱] اعلاميه مهم دیگر، اعلامیه مورخ ۲۰ دسامبر۱۹۶۱ می باشد. این اعلامیه از دولت‌ها مي‌خواهد كه فعاليت‌هاي فضايي آن‌ها در چارچوب قوانين بين‌المللي موجود در فضاء ماوراء جو باشد و همچنين عدم تخصيص ملي در فعاليت‌هاي فضايي خود را رعايت نمايند[۲]. با اين وجود، مهمترین اعلامیه، اعلاميه ۱۹۶۲ است كه به صورت اجماع توسط مجمع عمومي در ۱۳ دسامبر ۱۹۶۳ تصویب شده است.[۳](این اعلامیه مربوط به اصول حقوقی حاکم بر فعالیت های کشورها در کاوش و بهره برداری از فضاء ماوراءجو، کره ماه و دیگر کرات آسمانی می باشد).اين بیانیه حقوقی به دنبال فراهم آوردن راهی براي چگونگي استفاده از فضا جهت اهداف صلح‌آميز به سودهمه‌ بشريت است. هدف اين بیانیه حقوقی تهیه یک راهنمای جامع جهت ملزم کردن دولت ها برای فعاليت‌هاي فضايي در چارچوب قواعد ناظر بر كنترل تسلیحات مي‌باشد.[۴] همچنين اين بیانیه ابر قدرت‌ها را تشويق به مشاركت در وضع قوانین الزام‌آور با توجه به فعاليت‌هاي نظامي در فضاء ماوراء جو كرد. فعاليت های فزاینده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در فضا و احساس نگراني ناشي از آن  در جامعه بين‌المللي منجر به مذاكره و تصویب پیمان ۱۹۶۷ درباره‌ قوانين حاكم بر فعاليت‌هاي كشورها در اكتشافات و استفاده از فضاء ماوراء جو، ماه و ديگر اجرام آسماني (معاهده فضاء ماوراء جو يا OST) گرديد.[۵] اين معاهده اولين سند الزام‌آور قانوني در آئين‌نامه فعاليت‌هاي فضايي است، و به عنوان فرمان كبير قانون فضا در نظر گرفته مي‌شود.[۶]

مطلب مشابه :  پايان نامه درباره نقش مسائل حقوق کیفری ایران و امکان دستیابی محققان و پژوهشگران به منابع فقهی

[۱]– UNGA Res. 1148 (XII), 14 November 1957 (emphasis added).

[۲]– UNGA Res. 1721A (XVI), 20 December 1961.

[۳]– UNGA Res. 1962 (XVIII), 13 December 1963, entitled ‘Declaration of Legal Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space’.

[۴]– W. von Kries, ‘Die militarische Nutzung des Weltraums’, in Karl-Heiz Bockstiegel and Marietta Benko (eds), Handbuch des Weltraumrechts (Koln, Carl Heymanns Verlag, 1991), p. 329.

[۵]-پیمان ۱۹۶۷فضا، درباره ی قوانین حاکم بر فعالیت کشورها در اکتشاف و استفاده از فضای ماوراء جو که شامل ماه و دیگر اجرام آسمانی می شود،۶۱٫U.N.T-s.205،و در ۱۰ اکتبر ۱۹۶۷ به مرحله اجرا در آمد. پیمان فضای ماوراء جو تقریبا تمام موارد و قوانین را منعکس کرده و مقررات اتخاذ شده توسط مجمع عمومی سازمان ملل را نیز در بر دارد. علاوه بر این ، این بیانیه ی حقوقی بر مصوبه ی XVIII مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۶۳، تکیه دارد. برای مطالعه بیشتر بر روی پیش زمینه ی پیمان فضای ماوراء جو ر.ک.به:

See B cheng ,Le Traite de 1967 sur 1 space Vol .95 journal international 1968,pp.532-645.

 

[۶]-پیمان فضا ماوراء جو(OST) تا حدودی توسط معاهدات بعدی تشریح و تکمیل شده است. این معاهدات عبارتند از:

توافق نامه ۱۹۶۸ درباره نجات و بازگرداندن فضا نوردان و بازگشت اجسام فرستاده شده به فضا ی ماوراء جو،۶۷۲ U.N.T-S 119

که در ۳ دسامبر ۱۹۶۸ به اجرا در آمد،پیمان ۱۹۷۲ مبنی بر مسوولیت بین المللی دولت ها در مورد  خسارات ناشی از اجسام فرستاده شده به فضا ،۹۶۱ U.N.T-S .187،که در ۱ سپتامبر ۱۹۷۲ به اجرا در آمد،پیمان۱۹۷۵ درباره ی ثبت اجسام فرستاده شده به فضای ماوراء جو،۱۰۲۳ U.N.T-S.15،در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۶ به اجرا در آمد و پیمان ۱۹۷۹ درباره ی فعالیت کشورها در ماه و سایر اجرام آسمانی ،۱۳۶۳ U.N.T-S.21،که در ۱۱ جولای ۱۹۸۴ به اجرا در آمد.

مطلب مشابه :  سنجش مطالعه تطبیقی اضطرار در حقوق کیفری ایران و فرانسه-دانلود پايان نامه ارشد حقوق

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سوال و فرضیه تحقیق

با توجه به تغییر و تحولات اخیر در فعالیت های فضایی، حقوق بین الملل چه نوع رویکردی به فعالیت های فضایی دولت ها در فضاء ماوراء جو دارد.

با توجه به نقض برخی از قوانین(از جمله منشور سازمان ملل و برخی معاهدات )در خصوص نحوه کاربری از فضا توسط دولت ها واکنش جامعه جهانی و حقوق بین الملل نسبت به این گونه فعالیت ها کامل نمی باشد.