پایان نامه با کلید واژه های اطلاعات مربوط، مصرف کنندگان، شهرستان رشت

نوامبر 28, 2018 0 By admin3

تعداد شاغلين در دسترس نمي باشد. منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 4 ـ صنايع روستايي دهستان اطاقور
جدول شماره(26 ـ 3 ) وضعيت کارگاههاي صنايع روستايي دهستان اطاقور و شاغلين آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلين
فرش و قالي ( دستباف )
12
ـ
صنايع دستي غير از فرش و قالي
4
5
صنايع غذايي ( شاليکوبي )
9
28
صنايع نساجي
5
53
صنايع فلزي
3
29
صنايع کاني غيرفلزي
2
7
صنايع سلولزي و شيميايي
7
58
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلين در دسترس نمي باشد. منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 5 ـ صنايع روستايي دهستان لات و ليل
جدول شماره(27ـ 3) وضعيت کارگاههاي صنايع روستايي دهستان لات و ليل و شاغلين آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلين
فرش و قالي ( دستباف )
2
ـ
صنايع دستي غير از فرش و قالي
19
23
صنايع غذايي ( شاليکوبي )
4
11
صنايع سلولزي و شيميايي
1
1
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلين در دسترس نمي باشد. منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 6 ـ صنايع روستايي دهستان درياسر
جدول شماره(28 ـ 3 ) وضعيت کارگاههاي صنايع روستايي دهستان درياسرو شاغلين آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلين
فرش و قالي ( دستباف )
65
ـ
صنايع دستي غير از فرش و قالي
10
10
صنايع غذايي ( شاليکوبي )
29
103
صنايع فلزي
9
27
صنايع کاني غير فلزي
10
29
صنايع سلولزي و شيميايي
5
18
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلين در دسترس نمي باشد. منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 7 ـ صنايع روستايي دهستان مريدان
جدول شماره(29 ـ 3) وضعيت کارگاههاي صنايع روستايي دهستان مريدان و شاغلين آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلين
فرش و قالي ( دستباف )
15
ـ
صنايع دستي غير از فرش و قالي
1
1
صنايع غذايي ( شاليکوبي )
5
18
ساير انواع صنايع غذايي
1
6
صنايع کاني غير فلزي
1
3
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلين در دسترس نمي باشد. منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3ـ 3 ـ 3 ـ صنايع دستي
تا پايان سال 1390 تعداد 304 کارگاه صنايع دستي با 314 نفر شاغل تحت پوشش صنايع دستي استان در اين شهرستان فعاليت داشته است و فعاليت عمده آنها به شرح زير مي باشد:
جدول شماره (30 ـ 3 ) صنايع دستي
رشتة فعاليت
تعداد کارگاه
تعداد شاغلين
گليم بافي
44
44
قلاب دوزي
33
33
بامبو بافي
19
19
معرق و مينياتور
33
43
منبع: آمارنامه استان گيلان گزارش وضعيت صنايع روستايي استان گيلان 1390
3 ـ 4 ـ کشاورزي
شهرستان لنگرود از دو قسمت جلگه اي و کوهستاني حدود 10700 هکتار خاک زراعي دارد که معادل 1/5 درصد خاک زراعي استان يا در حدود 25 درصد سطحي است که محدودة جغرافيايي شهرستان را اشغال مي کند. شهرستان لنگرود از شمال به دريا و از جنوب به مناطق کوهستاني محدود مي شود. هر چند بخشي از محدودة دريايي پوشيده از شنهاي ساحلي است ولي اين اراضي تا حد امکان به زير کشت برنج يا درختان بي ثمر برده شده است، قسمت مرتفع نيز در کوهپايه ها به کشت چاي و مرکبات اختصاص دارد، دامنه ها تا ارتفاع حدود 1300 متري پوشيده از جنگل است و ارتفاعات بدون درختان جنگلي را مراتع طبيعي اشغال کرده اند. قسمت مرکزي و شمالي شهرستان جلگه اي است. از آنجا که قسمتي از سطح شهرستان زير حوضة سفيدرود و قسمتي ديگر زير حوضة ساحلي ( شلمان رود ـ سموس ) قرار گرفته، منابع آب زراعي آن توسط کانال آبرساني سفيدرود ( شاخه راست سد سنگر) و رودهاي شلمان و لنگرود تأمين مي شود. در لنگرود بارش باران از نظر ميزان ( حدود 1400 تا 1600 ميليمتر در سال ) مناسب به نظر مي رسد ولي از نظر زمان بارش مناسب نيست، به همين سبب محصولات صيفي ديم در سالهاي خشک دچار خسران مي شوند. محدوديت توسعه کشاورزي اين شهرستان مربوط به خاک زراعي است. لنگرود شهرستاني است کشاورزي که مهمترين منبع درآمد اهالي آن از بخش کشاورزي تأمين مي شود. مهمترين محصولات کشاورزي اين شهرستان را برنج، چاي، مرکبات و توتستان براي پرورش کرم ابريشم تشکيل مي دهند. محصولات ديم شامل حبوبات، سبزي، صيفي و زراعت علوفه است. بر اساس آمارهاي سال 1393 زراعت برنج 9100 هکتار از اراضي لنگرود را در اختيار داشته است.
هرچند حدود 4 درصد برنجکاري استان در شهرستان لنگرود انجام مي گيرد، ولي با توجه به استعداد اراضي و ضع مناسب آب و هوايي شرق استان و نيز علاقه مندي کشاورزان، کشت برنج مي تواند موقعيت بهتري داشته باشد. در لنگرود کشت نوعي صدري بيش از اقلام ديگر مورد توجه کشاورزان است. تعداد 148 کارخانه کوچک و بزرگ، که برخي از آنها داراي تجهيزات پيشرفته هستند، کار تبديلي شالي به برنج را انجام مي دهند. بدين ترتيب به نسبت هر 61 هکتار اراضي برنجکاري شهرستان، يک کارخانه وجود دارد. حال آن که در شهرستانهاي غرب و شمال استان براي هر 150 هکتار يک کارخانه فعاليت مي کند. با توجه به همين مورد هر سال مقادير قابل توجهي شالي از نقاط ديگر به شهرستان لنگرود حمل مي شود و برنج حاصل از آن به نام برنج لنگرود در اختيار علاقه مندان قرار مي گيرد. در لنگرود نوع مرغوبي از پياز به عمل مي آيد که عبارت است از پيازهاي گرد و نسبتاً کوچک با رنگ زرد طلايي که يکدست به هم متصل هستند. اين نوع پياز طالبان بسيار دارد و مصرف کنندگان بر اين اعتقادند که براي سرخ کردن آن روغن کمتري مصرف مي شود. در سال 1393 لنگرود 184 هکتار از اراضي را زير کشت پياز و 175 هکتار زير کشت سير داشته است. انواع سبزي و صيفي نيز در لنگرود کشت مي شود و در روزهاي بازار، مستقيماً توسط توليدکنندگان مرد و زن روستايي در ميدان و بازار در مرکز شهر به فروش مي رسد. با توجه به افزايش قيمت برنج، سطح زير کشت انواع محصولات زراعي به نفع برنج رو به کاهش بوده و شهرستان به طرف تک محصولي سوق داده مي شود. حمايت از ساير محصولات مي تواند در اين مورد چاره ساز باشد. در شهرستان لنگرود بيش از 1120 هکتار از اراضي توسط مرکبات اشغال شده است که بيشترين سهم به پرتغال اختصاص دارد. اراضي چايکاري گاه با نارنجستانها مخلوط شده است؛ هر چند اين امر مورد تأييد کارشناسان نمي باشد ولي کشاورزان اعنقاد دارند که چاي در ساية مرکبات محصول بيشتر و بهتري مي دهد. حدود 6040 هکتار از باغهاي چاي استان به شهرستان لنگرود تعلق دارد که 800 هکتار آن آبي، 150 هکتار به صورت نهال و بقيه به صورت ديم است، ولي با توجه به اين که در اثر آبياري، محصول بيشتر و با کيفيت بهتر حاصل مي شود چايکاران هر ساله به سطح چايکاريهاي آبي مي افزايند و از تسهيلاتي که اداره کل چاي در اين زمينه فراهم نموده استفاده مي نمايند.
شهرستان لنگرود يکي از مناطق مهم پرورش کرم ابريشم به شمار مي آيد درختان توت اصلاح شده يا بومي، با انبوهي زياد در محوطه هاي غرس مي شوند و تلمبارهاي متعدد در نقاط مختلف، به خصوص در مناطق جلگه اي، پراکنده است. فروش نهالهاي توت که بيشتر از کشت بذر حاصل شده، يکي از منابع درآمد روستاييان را تشکيل مي دهد. از نظر داد و ستد پيلة کرم ابريشم و ابرشم شهرستان لنگرود بعد از آستانه اشرفيه در مقام دوم قرار دارد. هنوز کارگاههاي ابريشم کشي در اين شهرستان داير است و بافت چادر شب و پارچه هاي ابريشمين در روستاها معمول مي باشد. کشت علوفه براي دام و طيور، چه در مناطق جلگه اي و چه در مناطق کوهستاني، داراي جايگاه مناسبي است. جمعيت زياد، محدوديت اراضي، زود کاشت بودن برنج در اين منطقه باعث شده است که شاليکاران زن پس از اتمام کار شاليزارهاي خود به ديگر مناطق استان و به خصوص شهرستان رشت سفر کرده و به کار در شاليزارها مشغول شوند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ کشاورزي دهستان چاف
دهستان چاف به مرکزيت روستاي چاف در حاشية درياي خزر قرار دارد. اراضي پست ساحلي موقعيت مناسبي جهت کشت برنج در اين ناحيه فراهم ساخته است؛ ولي در بعضي از نقاط به علت زهدار بودن اراضي، مشکلاتي براي زراعت برنج فراهم مي شود. بيشترين سطح زير کشت برنج شهرستان به اين دهستان تعلق دارد. بطوري که سطح مذبور به 28 درصد برنجکاري شهرستان مي رسد. خاک اراضي ساحلي سبک بوده جهت کشت هندوانه مناسب است؛ به همين سبب 124 هکتار از اراضي به کشت هندوانه اختصاص داده شده که محصول آن بالغ بر 2200 تن است. سبزيها و صيفي نيز جايگاه مناسبي دارند؛ انواع پياز، سيب زميني، سير، گوجه فرنگي و بادمجان و سبزيهاي برگي و غده اي در سطوح مختلف حدود 135 هکتار از خاک زراعي را پوشش مي دهند، که بيشترين سهم مربوط به سير و پياز است، باقلا و لوبيا در سطحي برابر با 50 هکتار کشت مي شوند، اراضي پست و آبگير اين دهستان براي فعاليت باغداري مناسب نسيت. درختان توت بيش از 864 هکتار از اراضي دهستان را اشغال کرده اند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ 1 ـ کشاورزي دهستان ديوشل
دهستان ديوشل، که در مرز شهرستان لاهيجان قرار دارد، از دو بخش جلگه اي و کوهپايه اي تشکيل شده است. مهمترين محصول کشاورزي آن برنج است که سطحي معادل 1428 هکتار از اراضي را به خود اختصاص داده و ميزان توليد سالانة آن حدود 5200 تن برنج است. از حبوبات باقلا ( پاچ باقلا ) در 24 هکتار و لوبيا در 20 هکتار کشت مي شوند؛ نخود در سطحي کوچک مجموعاً 1 هکتار از اراضي را اشغال کرده است. سبزي و صيفي شامل پياز، سيب زميني، سير، بادمجان، گوجه فرنگي و به خصوص سبزيهاي برگي قريب به 100 هکتار را پوشش مي دهند. شبدر نيز در اراضي شاليکاري حدود 9 هکتار را اشغال مي کند. کمبود خاک زراعي توسعة کشاورزي را در اين منطقه با محدوديت روبه رو مي سازد زيرا در اين دهستان قسمتي از خاک زراعي در مناطق کوهپايه قرار گرفته است. کشت مرکبات و چاي در ديوشل نسبت به ساير دهستانهاي بخش مرکزي رونق بيشتري دارد. پرتغال حدود 75 هکتار و چاي کمي بيش از 1000 هکتار از اراضي اين منطقه را اشغال کرده اند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ 2 ـ کشاورزي دهستان گل سفيد
دهستان گل سفيد در قسمت جلگه اي شهرستان واقع شده است. محصول عمدة زراعي آن برنج است که سطحي معادل 2059 هکتار را پوشش داده و مجموعاً 7520 تن محصول شالي توليد مي نمايد. برنج شهرستان لنگرود مرغوبيت خاصي برخوردار است. کشت انواع حبوبات، به خصوص لوبيا ( پاچ باقلا ) در اين دهستان معمول است. سبزي و صيفي حدود 100 هکتار از زمينهاي کشاورزي را به خود اختصاص داده اند که در ميان آنها جايگاه پياز و سير از اهميت بيشتري برخوردار است. کشت هندوانه در اين دهستان بيش از 100 هکتار از اراضي را اشغال مي کند. در حدود 100 هکتار از زمينهاي زراعي اين دهستان به فعاليتهاي باغداري اختصاص داردکه سهم عمده مربوط به توتستانها جهت پرورش کرم ابريشم است. سطح توتسنانهاي اين دهستان حدود 880 هکتار است که بخشي از آن در سالهاي اخير احداث شده است.جلگه اي بودن منطقه موجب شده است که چايکاري و کشت مرکبات نسبت به مناطق کوهپايه از اهميت کمتري برخوردار باشد. مرکبات از انواع پرتغال، نارنج و ليمو شيرين حدود 50 هکتار از اراضي را اشغال کرده اند. چاي 20 هکتار در اختيار دارد ولي با آن که از آب کافي بهره مي برد محصول توليدي مرغوبيت مناطق کوهپايه را ندارد.
3 ـ 4ـ 1 ـ 3 ـ کشاورزي دهستان اطاقور
دهستان اطاقور در قسمت کوهستاني و کوهپايه اي شهرستان قرار دارد و به دليل شرايط مناسب آب و هواي کوهستاني و ميزان بارندگي مناسب عمدة محصول کشاورزي آن چاي تشکيل مي دهد که در اغلب روستاهاي دهستان کشت مي شود. سطح زير کشت چاي در اين دهستان 1309 هکتار و