پایان نامه با کلید واژه های درجه حرارت، استان مازندران، بهره بردار

نوامبر 28, 2018 0 By admin3

گياه را پيش ببرد طلب مي کند. در مورد آب نيز دقيقاً نظير دما عمل مي کند و آن را تا حدي که حيات آن را ميسر کند طلب مي نمايد. بنابراين اگر مقدار آب از حد مطلوب کمتر يا بيشتر باشد اختلالات زيستي در آن به وجود آورده و آن را با مشکل مواجه مي سازد( بدري فر ، 1381 ،60 ).
نسبت مقدار آب موجود در جو حداکثر مقدار آبي که جو مي تواند در همان شرايط کسب نمايد رطوبت نسبي يا نم نسبي گفته مي شود و به صورت درصد بيان مي شود. بالا بودن نم نسبي منحصر به وقوع پديده شبنم و مجاورت با دريا باعث افزايش نم نسبي شده است. بالا بودن نم نسبي باعث کاهش نوسان دماي روزانه و ماهانه و ساليانه خواهد شد. بطور کلي شهرستان لنگرود بالاترين مقادير نم نسبي کشور را به خود اختصاص داده است. از طرفي بالا بودن نم نسبي ضايعات خوردگي و پوسيدگي را تشديد مي کند. بررسي ميزان رطوبت در طي دوره آماري 13 ساله نشان مي دهد که حداقل ميزان رطوبت نسبي در مرداد ماه به ميزان 74 درصد و بيشترين ميزان رطوبت نسبي در اسفند ماه به ميزان 7/82 درصد بوده است، و ميانگين رطوبت نسبي سالانه نيز 2/79درصد بدست آمده است.
بدين ترتيب دامنه نوسانات اين پارامتر در لنگرود حدود 10 درصد و حاکي از درصد بالاي رطوبت در کليه ماه هاي سال است.
جدول(6 ـ 3 )درصد ميانگين رطوبت نسبي لنگرود طي دوره ( 1392 ـ 1380 )
ماه
سال
مهر
آبان
آذر
دي
بهمن
اسفند
فروردين
ارديبهشت
خرداد
تير
مرداد
شهريور
ميانگين ساليانه
1380
80
81
81
83
84
84
87
83
79
75
74
81
81
1381
80
81
81
81
77
83
78
81
83
80
76
86
81
1382
83
82
85
78
81
85
83
78
77
71
76
72
79
1383
82
84
76
77
80
83
82
85
78
80
79
79
80
1384
78
77
77
78
81
78
77
77
79
73
74
79
78
1385
81
76
72
73
78
76
89
88
75
69
71
76
77
1386
73
77
79
75
76
74
85
83
72
78
75
70
77
1387
81
80
78
82
85
83
78
81
79
80
74
79
80
1388
79
79
76
82
84
90
82
85
79
71
70
79
80
1389
81
81
74
78
78
84
86
86
77
71
70
76
79
1390
82
81
79
80
80
79
84
86
78
75
74
83
80
1391
75
79
79
77
81
83
81
83
75
80
73
80
79
1392
77
83
79
76
82
85
83
76
75
72
76
78
79
ميانگين دوره
4/85
80
1/78
4/78
5/80
7/82
6/82
4/82
3/77
75
74
78
2/79
منبع: اداره هواشناسي لاهيجان
جدول(7 ـ 3 ) ميانگين 13 ساله بارندگي، درجه حرارت و رطوبت ( 1392 ـ 1380 )
شرح
بارندگي
درجه حرارت
رطوبت
مهر
189
6/20
79
آبان
231
3/15
80
آذر
121
1/11
78
دي
100
5/8
74
بهمن
80
5/7
80
اسفند
122
2/9
82
فروردين
77
5/11
82
ارديبهشت
50
4/17
82
خرداد
53
8/22
77
تير
52
6/25
75
مرداد
45
8/26
74
شهريور
150
3/24
72
ميانگين
8/105
71/16
91/77
منبع: ايستگاه هواشناسي لاهيجان
3 ـ 1 ـ4 ـ 4 باد
بادهاي غالب در سطح شهرستان لنگرود به سه دسته تقسيم مي شوند که شامل باد هاي غربي، شمالي غربي و شمال شرقي مي باشند.
جهت وزش باد در فصل هاي بهار و تابستان از سمت شمال و شمال شرقي و از غرب به شرق مي باشد. در فصل پاييز و زمستان جبهه هاي غرب و جنوب غربي موجب بارندگي مي گردد. عامل اصلي ريزش باران در اين منطقه بادهاي خشک شمال شرقي است که در هنگام عبور از دريا رطوبت را جذب و در برخورد با ارتفاعات به صورت باران آن را از دست مي دهد، حداکثر سرعت باد 16 گره و حداقل آن 2 گره مي باشد بر اساس اطلاعات ايستگاه هواشناسي لاهيجان جهت وزش باد در شش ماه اول سال غرب و جنوب شرقي و در شش ماه دوم سال جنوب شرقي و شمال شرقي مي باشد.
باد يکي ديگر از عوامل اقليمي است که روي فعاليت هاي کشاورزي و زندگي گياهي تأثير مي گذارد. باد قبل از هر چيز با قابليتي که از لحاظ افزايش قدرت تبخير دارد، تغييراتي را در حجم آب موجود در محيط ايجاد کرده و موجب نقصان و کاهش آن مي شود.شدت بخشيدن بر عمل تبخير از تأثيرات مستقيم و مهم باد بر زندگي گياهي است چرا که موجبات خشک شدن شرايط اقليمي را فراهم مي آورد ولي در کنار اين اثر مستقيم بعضي تأثيرات غير مستقيم را نيز دارا مي باشد که اکثراً موجب از بين رفتن بعضي از گياهان مي شود( بدري فر، 1381، 65 ).
3 ـ 1ـ 4 ـ 5 ـ تعداد روزهاي يخبندان
يخبندان روزي است که دماي آن حتي براي يک لحظه به صفر يا زير آن نزول کند اين پديده از نظر اقليمي نقش مهمي در بالا رفتن دما و ذوب برف و بروز سيلابها ايفا مي کند. تعداد روزهاي يخبندان در سال بطور متوسط براي ايستگاه لاهيجان در سال 93، ( 8) روز در بهمن ماه بوده است. بطور کلي مي توان گفت که طول مدت يخبندان زياد نبوده و اندک بودن تعداد روز هاي يخبندان باعث کاهش سختي زمستان مي گردد.
3 ـ 1 ـ 5 ـ توپوگرافي
از نظر ناهمواري و شکل گيري مورفولوژي آن، اين شهرستان را بايد به دو بخش جلگه اي و کوهستاني تقسيم کرد: بخش کوهستاني در واقع مشتمل بر شرق ديوشل و کومله مي باشد که از حدود صفر شروع مي شود و تا غرب دهستان اطاقور و لات و ليل به ارتفاعات حدود 1590 متر مي رسد، سرچشمه ابتدايي تنها رودخانه بزرگ شهرستان يعني شلمانرود در اين ارتفاعات قرار دارد.
3 ـ 1 ـ 5 ـ 2 ـ ناحيه جلگه اي
در حد فاصل دريا و کوهپايه هاي ليلا کوه و کومله که عرض آن کمتر از 15 کيلومتر است، اراضي جلگه اي قرار گرفته است. اين اراضي داراي شيب کمتر از 5 درصد و تا ارتفاع 100 متر امتداد مي يابد. در اين محدوده که شهر لنگرود و کومله و شلمان و همچنين بسياري از روستاها در آن واقع است، در حدود 9/81 درصد از کل اراضي شهرستان را به خود اختصاص مي دهد. بيشترين فعاليت اقتصادي به خصوص کشتزارهاي برنج، توتستان در اين بخش قرار دارند.
3 ـ 1 ـ 5 ـ 3 ـ نواحي کوهپايه اي
اراضي کوهپايه اي لنگرود که حدود 16 درصد از مساحت شهرستان را اشغال کرده است داراي شيبي بين 5 تا 30 درصد است و بين جلگه و کوهستان قرار دارد. ارتفاع اين اراضي از 100 تا 500 متر متغير مي باشد. بيشتر زمين هاي اين محدوده که در دامنه هاي عطا کوه قرار دارد و روستاهاي دهستان ديوشل در آن استقرار دارند اکثر زير پوشش باغات چاي و در امتداد به سمت کومله تبديل به باغات مرکبات مي شود.
3 ـ 1 ـ 5 ـ 4 ـ نواحي کوهستاني
اراضي کوهستاني در بخش جنوبي و بعد از حوزه کوهپايه اي و از ارتفاع 500 متر آغاز مي شود. اين محدوده 1/2 درصد از مساحت شهرستان را به خود اختصاص داده و اراضي دهستان لات و ليل و اطاقور و بخشي از آبادي هاي دهستان مريدان در آن واقع شده است. مرتفع ترين کوه آن سي سرا کول با ارتفاع 1645 متر در اين قسمت قرار داشته و اراضي آن به خصوص در قسمتهاي بخش هاي جنوبي اطاقور و لات وليل به صورت جنگل هلي تنگ ديده مي شود( منصوري، 1388، 25ـ 24 ).
شهر لنگرود و دهستانهاي چاف و گل سفيد در زير خط صفر ارتفاعي قرار گرفته اند و در قسمت شرق توسط نوار باند هاي ساحلي از درياي خزر جدا مي شوند. در پشت اين باندهاي ساحلي با توجه به مورفولوژي عقب نشيني درياي خزر تالاب و استخرهاي قديمي ايجاد شده است که آثار آن از چاف و درياسر به خوبي مشخص مي باشد. اين نوار پشت باند ساحلي توسط انسان دستکاري گرديد، و از ارتفاع آن کاسته شده است، بدين سبب آب دريا با نوسان بالاي خود در نقاطي که مستعد بوده گذشته و منطقه را متحمل خساراتي نموده است. بيشترين خسارات مربوط به نوسان و پيشروي آب متوجه دهستان چاف شده است. چنانچه اقدامات جدي در جهت تثبيت ماسه ها و جلوگيري از برداشت غير اصولي آنها و نيز ساحل سازي هاي غير فني مبذول نشود مزارع کشاورزي و مناطق مسکوني در معرض خطرهاي عظيم قرار خواهد گرفت.( معاونت برنامه ريزي،1390، 1793 ). دهستان چاف و گل سفيد از نظر توپوگرافي در شرايط ساحلي و جلگه اي قرار دارد. دهستان ديوشل از نظر توپوگرافي در شرايط جلگه اي و پايکوهي قرار دارد. اين دهستان راهي به دريا ندارد. ارتفاع قسمت هاي جنوبي و جنوب غربي دهستان حداکثر به 200 متر مي رسد. دهستان درياسر از نظر توپوگرافي در شرايط دشتي و جلگه اي است( جزء در گوشه شمال غربي) که با ارتفاعي حدود 80 متر به ديوشل اتصال يافته است. دهستان مريدان در شرايط جلگه اي و کوهپايه اي قرار دارد، قسمت جنوب غربي و شرقي دهستان با توجه به رسوبهاي آبرفتي شلمانرود و حوضه فرعي آن در شرايط دشتي است و قسمت شمال غربي دهستان داراي شرايط کوهپايه اي است که ارتفاع آن از 400 متر تجاوز مي کند. دهستان لات و ليل از نظر توپوگرافي در شرايط کوهپايه اي و کوهستاني قرار دارد، حداکثر ارتفاع اين دهستان در قسمت هاي جنوبي به حدود 1590 متر مي رسد و دهستان اطاقور نيز از لحاظ توپوگرافي در شرايط کوهپايه اي و کوهستاني قرار گرفته است.( همان منبع، 1853،1833 ) .
3 ـ 1 ـ 6 ـ خاک شهرستان لنگرود
خاک محيطي طبيعي است جهت حفظ و رشد نباتات. اين مهمترين تعريفي بوده است که از آغاز کشاورزي براي خاک وجود داشته است( عفيفي ثابت، 1389، 39).
شهرستان لنگرود که در حاشيه درياي خزر قرار دارد از حاصلخيز ترين مناطق ايران است. از اين جهت شناسايي منابع اراضي و خاک ها و ويژگي هاي آنها از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. بديهي است شناسايي مشخصات اراضي و خاک ها اساس و پايه ي تعيين قابليت ها و ظرفيت هاي موجود اکوتوريستي آن است که با استفاده از اطلاعات و مشخصات اراضي و خاک هاي شهرستان مي توان بهره برداري صحيحي از منابع خاک اين شهرستان کرد. بخش اعظم فعاليتهاي کشاورزي و شهرها و مناطق مسکوني اين شهرستان در جلگه واقع شده اند.
جلگه ي پست ساحلي شهرستان لنگرود، ناحيه کم عرضي در شرق گيلان است. اين ناحيه از جلگه ي گيلان از آبرفت رودهايي که از البرز به سمت درياي خزر جريان دارند، به وجود آمده است. اراضي ساحلي مناطق حد فاصل لنگرود و رودسر تا مرز استان مازندران در اين محدوده قرار دارند. فرايند تشکيل خاک در کوهستان نسبتاً سريع است. تضاد شديد آب و هوايي در شب و روز و زمستان و تابستان و لخت بودن سنگ ها در مقابل عوامل بيروني و عناصر دمايي موجب تخريب سريع آنها شده و به تشکيل خاک کمک مي کند.
شرايط خاص اقليمي اين ناحيه به خصوص وضع رطوبت و بارندگي و اعتدال هوا در تشکيل خاک هاي اين منطقه از گيلان نقش عمده اي ايفا نموده اند. تکامل خاک هاي اين شهرستان عمدتاً تحت اثر رطوبت و عمل آب تکوين يافته است. آب موجب شسته شدن مواد محلول و ذرات معلق و حرکت مواد رسي در داخل خاک ها گشته و يا موجب به وجود آوردن ترکيبات مختلف آهن در افق هاي زيرين خاک گرديده است. شستشوي خاک ها، تخريب انواع سنگ ها، پستي و بلندي، پوشش گياهي، موجودات زنده ي خاک، زمان و اثرات انسان بر روي خاک ها خصوصاً در شاليزارها موجب پيدايش خاک هاي متنوعي در محدوده مورد مطالعه شده اند که در کنار يکديگر تشکيل و تکامل يافته اند. رسوب هاي حاصل از فعاليت هاي فرسايشي و جابه جايي رودخانه اي اکثراً در مصب و دهانه ي رودها به جاي مي مانند. سواحل درياي خزر و کناره ي ساحلي آن محل رسوبگذاري و انباشت آبرفت به شمار مي آيد و بدين ترتيب يک ديوار برآمده ساحلي به عنوان مجزا کننده ي اراضي پست ساحلي دريا عمل مي نمايد. در اين اراضي گاه به واريزه هاي قديمي ( مخروط افکنه ) بر مي خوريم که با شيب عمومي ملايم به شکل پشته هاي کم ارتفاع و نسبتاً مسطح در آمده اند. در همه جا به استثناي بستر رودها، رسوب ها و خاک هاي بافت ريز وجود دارد که از نظر کشاورزي بسيار مناسب و مفيد است. خاک هاي دانه ريز به آساني توسط رود