دانلود تحقیق با موضوع آموزش پزشکی، توجیه علمی، هیات مدیره

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

۱۵) استفاده از عناوین علمی و تخصصی تائید نشده
مطابق ماده ۱۶ آیین نامه مذکور : « استفاده شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته از عناوین علمی و تخصصی غیر تایید شده توسط وزارت بهداشت ، درمان و آمرزش پزشکی ممنوع است .»
رشته های پزشکی ، پس از تایید مراجع ذیصلاح در وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ، همانند شورای گسترش آموزشی پزشکی و معاونت درمان رسمیت پیدا می نماید . بنابراین ، چنانچه رشته ای به تصویب وزارت بهداشت نرسد ، فاقد چند قانونی است .
در بعضی از موارد ، اصولا عناوین بکار گرفته شده فاقد وجود خرجی است ؛ همانند متخصصی سر درد و بلند کردن قد ، گاهی نیز برخی از افرد بدون طی نمودن دوره های تخصصی خاصی یا قبل ز خاتمه آن و بدون ارائه مدرک مربوط ، از عناوین تخصصی استفاده می کنند که جزو عناوین غیر تایید شده محسوب می گردند . همانند این که پزشک عمومی در تابلو یا سرنسخه ، عبارت متخصص اطفال ، قلب و … بنویسید.
سوالی که مطرح می گردد این است که ، چنانچه پزشکی اقدام به امور تخصصی نماید که در حیطه وظایف از نباشد آیا اقدام نامبرده را می توان از مصادیق مداخله غیر مجاز در امور پزشکی دانست؟
سازمان نظام پزشکی در استعلام شماره ۳۴۵۷۵۱/۲۳ مورخه ۲۲/۵/۱۳۸۶ در این خصوص اظهار داشته است :


اولاً : فارغ التحصیلات رشته های پزشکی و وابسته ، پس از دریافت پروانه پزشکی از وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ، مجاز به انجام فعالیت در رشته مبوط در حد توانایی و تخصص خود خواهند بود و صرف داشتن پروانه رسمی پزشکی از وزارت مزوبر ، موجب عدم مشمول ماده ۳ قانون مربوط مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی در مورد نامبردگان می گردد.
ثانیاً حیطه فعالیت هر یک از گروه های مذکور ( پزشک ، دانپزشک ، فیزوتراپ و …) بر اساس محل فعالیت و همچنین درجه تبحر و تجربه هر یک از ایشان متفاوت بوده و لذا نمی توان حکم واحدی در خصوص همه افراد صادر نمود .
در همین رابطه ، مصوبه هیات مدیره سازمان نظام پزشکی کشور در جلسه مورخ ۱۲/۶/۵۲ عیناً ذکر می گردد.
« هر پزشک می تواند در حدود اطلاعات ، تجربه و مهارت خود در هر یک از رشته های پزشکی طبابت کند ، البته اگر مرتکب قصور یابی مبالتی شد ، تحت تعقیب قرار خواهد گرفت . نفس اشتغال به پزشکی در هر رشته برای پزشک جرم یا خلاف نیست .»۱
۱۶) تجویز دارو ، خارج از مجموعه دارویی کشور ( فارما کوپه)
حسب ماده ۱۷ ایین نامه انتظامی « تجویز داروهایی که از طرف وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی در فارماکوبه ( مجموعه دارویی کشور ) اعلام نشده باشد ، بدون توجیه علمی مورد تایید توسط سازمان نظام پزشکی یا انجمن های علمی و تخصصی مربوط مجاز نمی باشد .»
مقصود از مجموعه  دارویی کشور عبارت است از : فهرست داروهای مورد پذیرش در نظام دارویی هر کشور که به طور منظم، توسط معاونت دارویی وزارت بهداشت آن کشور تدوین و منتشر می شود . بنابراین ، هر دارویی که در فهرست داروهای  منتشر توسط وزارت مذکور نباشد ، از جمله داروهای غیر مجاز شناخته می شود ، همانند شیگایا لازم ذکر است که داروهای جدیدی که در کتب معتیر و مرجع پزشکیئ آورده شده است ، قابل تجویز برای بیماران می باشد .
۱۷) عدم ادامه درمان بیمار
به استفاده ماده ۱۸ ایین نامه انتظامی « پزشک معالج مسول ادامه درمان بیمار خود در حد توانایی و تخصص به استثایی موارد ضروری است ، مگر اینکه بیمار یا بستگان او مایل نباشد .
تبصره ، موارد اورژانسی از مشمول این ماده ؟؟؟ است و پزشک ، مکلف به انجام هر گونه اقدام درمانی ، بدون توجه به نظر و اذن بیمار یا همراهان او می باشد .»
با توجه به فلسفه علم پزشکی که درمان انسانهاست ، پزشک از نظر اخلاقی و قانونی مکلف است ، تمامی اقدمات لزم را برای بهبود و نجات جان بیماران انجام دهد .لذا هنگامی که توافق ، اعم از ضمنی و صریح برای انجام یک دوره حاصل شده ، پزشک هم قانونا ً و هم از نظر اخلاقی وظیفه دارد ، که درمان را تا زمان پایان کامل آن ادامه دهد . ضمنا برای جلوگیری از هر گونه پیش آمدی باید کتباً ،شفاهاً در مورد نحوه و زمان اختصاصی درمان ،به بیمار آگاهی داده شود.
نکته قابل توجه اینکه ،ماده مذکور و مسولیت پزشک معالج را ،چنانچه بیمار یا بستگان او تمایل به ادامه درمان نداشته باشند ،منتفی دانسته است .
همچنین در موارد اورژانسی ، نیاز به اخذ اجاره از بیمار یا همراهان او نمی باشد .
۱۸) عدم انتخاب پزشک مشاور بدون نظر پزشک معالج
ماده ۱۹ ایین نامه نظام پزشکی مقرر داشته است « در مواردی که مشاوره پزشکی لازم باشد ، انتخاب پزشک مشاوره با پزشک معالج است . در صورتی که بیمار یا بستگان او مشاور پزشکی را درخواست نمایند ،مشاوره پزشکی با نظریه پزشک معالج به عمل می آید و اجرای دستوارت پزشک مشاور با نظر پزشک معالج می باشد و چنانچه بیمار یا بستگان او بدون موافقت پزشک معالج ،از پزشک دیگری  برای درمان بیمار دعوت به عمل آورنده در این صورت پزشک معالج اول می تواند از ادامه درمان بیمار در موارد غیر اورژانسی خودداری نماید .»