پایان نامه با موضوع اعتماد مشتریان، انعقاد قرارداد، بیمه های اشخاص

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

از ناحیه بیمه گر، چیزی که در مقابل عوض حق بیمه قرار می گیرد، تعهد بیمه گر است، که در تعریف عقد بیمه (ماده ۱ قانون بیمه) نیز روی آن تأکید شده است. بیمه گر در قبال بیمه گذار یا خریدار بیمه، تعهد می کند خسارت را تأمین کند و در بیمه های اشخاص، مبلغ معینی را حسب مورد، طبق توافق به بیمه شده یا شخص ثالث بپردازد، آنچه از ناحیه      بیمه گر قطعی است تعهد به پرداخت خسارت یا دادن وجه معینی است اما نفس پرداخت خسارت (در بیمه های اموال) و دادن وجه معینی (در بیمه های اشخاص) از ناحیه بیمه گر قطعی نیست چون پرداخت مبلغ بیمه ای، معلق بر وقوع حادثه ای احتمالی است. بنابراین عوضین در عقد بیمه، تعهد و پول است یعنی تعهد بیمه گر با پول مبادله می شود با این توجیه که تعهد امری ارزشمند است و مالیت دارد زیرا عقلا به آن اقدام می کنند و آن را قابل تقویم مالی می دانند.[۱۷۸]
هدف متعاقدین از بیمه: هدف از بیمه به لحاظ دو طرف عقد بیمه از یکدیگر متمایز است. چون انگیزه بیمه گذار و بیمه‏گر با یکدیگر متفاوت است، انگیزه بیمه گذار از انعقاد قرارداد بیمه، به دست آوردن تأمین است. او می خواهد در ازای پرداخت حق بیمه احساس امنیت کند، خاطرش آسوده باشد و از اینکه خسارت به مال یا جان او، زندگی اش را مختل سازد، کمتر دلهره داشته باشد. اما انگیزه بیمه گر از انجام معامله بیمه، تحصیل سود است یعنی از نظر بیمه گران، بیمه، قراردادی است که برای آنها جنبه انتفاعی و استرباحی دارد. آنها     می خواهند با جلب اعتماد مشتریان بیمه و عرضه تأمین به آنها، درآمد اقتصادی کسب نمایند.[۱۷۹]
انتفاعی بودن بیمه در چهارچوبه اصول با ماهیت تعاونی و جمعی بیمه و هدف فرجامین آن که عرضه کردن تأمین به افراد جامعه به منظور استواری موقعیت اقتصادی و اجتماعی و خانوادگی یاد می شود منافات ندارد.[۱۸۰]
۲-۶. عناصر سازنده طبیعت بیمه
بیمه به لحاظ اینکه عقد است ارکان سه گانه یاد شده در عقدی بودن آن دخیل است و به لحاظ اینکه عقدی معاوضی است، وجود عوضین در آن دخیل است اما چون عوضین در بیمه خصوصاً یکی از آنها «تعهد پرداخت خسارت» از عوضین در سایر عقود متمایز است و به لحاظ دخیل بودن عنصر خطر در بیمه، صاحب‏نظران در بیمه، عناصر تشکیل دهنده طبیعت بیمه را سه چیز دانسته‏اند.

  1. حق بیمه
  2. خسارت
  3. خطر
  4.  

این سه عنصر همراه با اصول حاکم بر بیمه، طبیعت بیمه را از سایر قراردادها، متمایز        می سازد.
حق بیمه: مبلغی است که از طرف بیمه گذار به عنوان ما به ازای تعهد بیمه‏گر پرداخت     می شود.[۱۸۱]
خسارت: در لغت به معنای ضرر و زیان کردن، زیانمندی و زیانکاری است[۱۸۲] و در اصطلاح بیمه، خسارت عبارت است از «وقوع خطر یا تحقق امری که بیمه گر در قرارداد بیمه، متعهد جبران عواقب آن می باشد[۱۸۳] یا «واقعه و پیشامدی است که موجب انجام تعهد اساسی بیمه گر می شود. برخی حقوقدانان مبلغ بیمه ای را که بیمه گر می پردازد جای خسارت یکی از عناصر ارکان عقد بیمه محسوب می داند.[۱۸۴]
خطر: در اصطلاح بیمه ای عبارت از اتفاق و یا پیشامد احتمالی است که در زمان کم و بیش دور و نزدیک و نامعین رخ می‏دهد و منجر به پیدایش ضرر به بیمه گذار می شود. نسبت به خطر مورد بیمه شده شرط است که وقوع آن به اراده و عمل عمدی بیمه گذار مستند نباشد یعنی خطر بر حسب تصادف و اتفاق یا حادثه طبیعی رخ دهد.[۱۸۵]
در مورد بیمه شده، شرط است وقوع خطراحتمالی‏باشد. اگر بیمه روی موضوعی ‏منعقد شود که خطر در آن محتمل‏ نباشد یا در هنگام ‏ابرام عقد بیمه، خطر محقق شده‏ باشد عقد بیمه باطل‏است. انعقاد قرارداد بیمه در مورد عاملی که خطرساز نیست و منشأ کاهش دارایی یا زیان مالی نمی‏گردد عقلایی نیست و جنبه شرط بندی و شانس دارد و به لحاظ قانونی نادرست و به لحاظ شرعی اَکل مال به باطل است.[۱۸۶]
 
2-7. شرایط عقد بیمه
عقد بیمه از جهت تحقق و اعتبار و شرایط صحت مانند سایر عقود تابع یک سری قواعد و شروط کلی است که به قواعد عمومی قراردادها معروف است .
هر یک از ارکان عقد بیمه یعنی نفس قرارداد، متعاقدین، موضوع قرارداد (بیمه شده) و عوضین باید واجد شرایطی باشد که در قانون مدنی و شرع و خود قانون بیمه تعیین شده است تا صحت آن عقد مورد امضای قانون و دین قرار گیرد. چون عقد بیمه علاوه بر اینکه تابع مقررات خاص عقد بیمه می باشد از جهت شرایط صحت و آثار عقد و انحلال آن از قانون مدنی و احکام شریعت نیز پیروی می کند.
شرایط صحت عقد بیمه به تناسب ارکان آن اجمالاً بدین ترتیب است: