پایان نامه درباره بیمارستان های خصوصی، بیماری های واگیردار، رادیو و تلویزیون

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

۱۱(عدم هم کاری لازم در زمان وقوع بحران و سوانح و یا پیشگیری از بیمارهای واگیردار
در ماده ۱۲ آئین نامه انتظامی نظام پزشکی آمده است « شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته مکلفند در مواقعی که به منظور پیشگیری از بیماری های واگیردار یا در هنگام بروز بحران و سوانح که از سوی سازمان نظام پزشکی و یا مراجع قانونی ذیربط اعلام می شود ، همکاری ممکن و لازم را معمول دارند .»
منظور از بیماری های واگیردار ، بیماری هایی هستند که اکثراً جزء بیماری های عفونی بوده و به آسانی قابل انتقال می باشند .سوانح نیز جمع سانحه است و به محض حادثه ، واقعه و اتفاقات ناگهانی است که شامل سوانح طبیعی همانند آتشفشان، سیل ، زلزله و غیر طبیعی همانند آتش سوزی می باشد . نکته قابل توجه اینکه ، درخواست و اعلام سازمان نظام پزشکی و با مراجع قانونی ذیربط ، از شرایط احراز تخلف انتظامی می باشد . و به عبارت دیگر ، مراجع مذکور باید از شاغلین حرف پزشکی استمداد و کمک نمایند ؛ اما علی رغم وجود چنین استمدادی ، نامبردگان همکاری لازم را به عمل نیاورند.
۱۲)ممنوعیت جذب و هدایت بیمار از موششات بهداشتی درمانی دولتی وخیریه به مطب شخص یا موسسات پزشکی خصوصی
جذب و هدایت بیمار از موسسات بهداشتی درمانی دولتی و وابسته به دولت و خیریه به مطب شخص یا بخش خصوصی اعم از بیمارستان و درمانگاه و … و بالعکس ، به منظور استفاده ماده ، توسط شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته ممنوع است »با عنایت به ماده ۱۳ آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات ،پزشکی شاغلین حرف پزشکی حق جذب بیمار از موسسات دولتی و خیریه را به منظور استفاده مادی به مراکز خصوصی و مطب شخص خود ندارد.
« جذب و هدایت بیمار از موسسات بهداشتی درمانی دولتی و وابسته به دولت و ؟؟؟؟؟؟؟ مطب شخص یا بخش خصوصی اعم از بیمارستان و درمانگاه و …. و بالعکس ، به منظور استفاده مادی ، توسط شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته ممنوع است.»
با عنایت به ماده ۱۳ آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات پزشکی ، شاغلین حرف پزشکی حق جذب بیمار از موسسات دولتی و خیریه را به منظور استفاده مادی به مراکز خصوصی و مطب شخصی خود ندارند .
بنابراین، جهت تحقق تخلف مذکور باید انگیزه مرتکب مورد توجه قرار گیرد ، لذا چنانچه پزشکی بیماری را که با حال بسیار بد به مذکور درمانی دولتی اعزام گردیده به لحاظ عدم وجود امکانات پزشکی کافی به مرکز خصوصی معرفی نماید ، بدون اینکه مقصد انتفای شخص داشته باشد و صرفابرای جان بیمار اقدام به چنین کاری بنماید ، قابل تعقیب نخواهد بود .نکته قابل توجه ینکه ، هر چند اساساً جذب و هدایت بیمار از مراکز درمانی دولتی به خصوص صورت می پذیرد ، اما به لحاظ جلوگیری از سوء استفاده های احتمالی ، با قید کلمه « بالعکس » در متن ماده ، جذب بیمار از بیمارستان های خصوصی به دولتی نیز مشمول ماده می گردد.
۱۳) جذب بیمار از طریق تبلیغات گمراه کننده  

در ماده ۱۴ آیین نامه انتظامی نظام پزشکی مقرر شده است : « جذب بیمار به صورتی که مخالف شئون حرفه پزشکی باشد و همچنین همه نوع تبلیغ گمراه کننده از طریق رسانه های گروهی و نصب آگهی در اماکن و معابر ، خارج از ضوابط نظام پزشکی ممنوع است .۱تبلیغ تجاری کالاهای پزشکی و دارویی از سوی شاغلین حرفه های پزشکی و وبسته ، همچنین نصب اعلانات تبلیغی که جنبه تجاری دارند ف در محل کار آنها مجاز نیست .»
در ماده فوق به چند  نوع تخلف انتظامی اشاره گردیده است :
۱-  جذب بیمار بر خلاف شئون حرفه پرشکی ، مانند اینکه پزشکی شخص  را اجیر نماید  تا با تبلیغات ، نسبت  به دلالت بیماران به داخل مطب اقدام نماید .
۲- انجام تبلیغات گمراه کننده از طریق رسانه هی گروهی  همانند تلویزیون ، رادیو ، مطبوعات ، شبکه های ماهواره ای و …  از جمله تبلیغات گمراه کننده ، دادن وعده های واهی و اغراق آمیز ، مثل بلند کردن قد افراد بالغ ، درمان قطعی بیماری که  اساسا درمان قطعی ندارد ف ارائه نمونه های درمان شده قبلی ، که اساس غیر واقعی و واهی باشد .
۳- نصب آگهی در اماکن و معابر
۴- تبلیغ تجاری کالاهای پزشکی و دارویی ، همانند اینکه پزشکی در مطب خویش ، اقدام به تبلیغ در خصوص کرم و ی داروهای چاقی و لاغری که متعلق به شرکت خاصی باشند نماید .
۵- نصب اعلانات تبلیغی که چند تجاری دارند در محل کار
۱۴) انتشار مقالات و گزارش های پزشکی خلاف اصول علمی که جنبه تبلیغاتی داشته باشند.
حسب ماده ۱۵ ایین نامه انتظامی نظام پزشکی « انتشار مقالات و گزارش های پزشکی و تشریح مطالب فنی و حرفه ای که خارج از ضوابط علمی بوده و جنبه تبلیغاتی گمراه کننده داشته باشد ، ممنوع است .»
شرط تحقق تخلف درمان در ماده مذکوراین است که مقاله یا گزارش پزشکی منتشر علاوه بر اینکه باید مطابق ضوابط علمی نباشد واجد جنبه هی تبلیغاتی بوده و سبب گمراهی بیماران نیز بشود.
بنابراین صرف انتشار مقاله ای که تنه فاقد ضوابط علمی باشد و واحد جنبه تبلغاتی نباشد ، کفایت نمی کند و اینکه ، صرف انتشاریک مقاله و یا گزارش برای تحقق تخلف مذکور کافی است و نیازی به انتشار مقاله های متعدد نمی باشد .
نکته دیگر اینکه ، تبلیغ ممکن است از طریق روزنامه ، مجله ف رادیو و تلویزیون باشد.