تحقیق درمورد سازمان کنفرانس اسلامی، شبیه سازی انسان

نوامبر 14, 2019 By vZbR33JZrQ

ه) اشکالی ندارد.
بر طبق آنچه نقل کردیم، اکثر علمای اسلامی اصل شبیه سازی انسان را جایز می‌دانند ولی به حکم ثانوی به دلیل مفاسدی که در پی دارد جایز نمی‌شمرند.(مرکز تحقیقات فقهی قوه قضائیه، گنجینه استفائات، ۱۳۹۰)
 
 
2-1-2- نظر علمای اهل سنت
هفته نامه المسلمون به نقل از ابن عثمین، عضو هیأت علمای سعودی می‌نویسد: کمترین مجازات مبتکران بدل سازی با کلون کردن، بریدن دستان و پاهای آنان می‌باشد، (مجازات مفسد فی ‌الارض)؛ زیرا این کار، بزرگترین فساد در زمین است. (مجله المسلمون، ۱۴۱۷ ق.، ش ۶۲۳٫، پیشین).
مجمع اسلامی الازهر که بالاترین مرجع دینی اهل تسنن به شمار می‌رود، شبیه سازی انسان را حرام اعلام کرده و یادآور شده است که به هر وسیله ای که شده، باید جلوی آن را گرفت و در آخر نتیجه می‌گیرد که عملیات شبیه سازی انسان از لحاظ شرعی مثل این است که کسی شراب بسازد و یا از قانون علمی ‌برای ‌یک‌ نتیجه ‌مفسد ‌استفاده ‌کند. (www:news.awse.com).
یوسف القرضاوی، مفتی مصر و مقیم قطر، به شدت شبیه سازی را محکوم و آن را مغایر با اختلاف و تنوع در خلقت همچنین قانون ازدواج دانست. (سعیدیانی، ۱۳۸۲، ص، ۲۳).
اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی اخیرا با صدور بیانیه ای مخالفت صریح خود را با پروژه شبیه سازی اعلام کردند. “مجمع بررسی های اسلامی” کسانی را که تکنولوژی شبیه سازی را بر روی انسان انجام می دهند، محارب دانست. (خرمی، پیشین).
۲-۳- شبیه سازی از نظر اعتقادی و رد حرمت آن از لحاظ عقلی و نقلی
زمانی که خبر شبیه سازی انسان اعلام شد، بیشترین مخالفت‌ها از طرف گروهی از علمای مسیحی ابراز شد. (آموزش معارف اسلامی، ش ۴۹، ص ۳۷)، آنان شبیه سازی انسان را دخالت در کار خدا دانستند.حال آیا واقعا شبیه سازی انسان دخالت در کار خدا محسوب می‌شود؟با کمی دقت می‌توان گفت شبیه سازی هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کند و دخالت در خالقیت خدا نیست؛ چرا که:
۱- با دلایل عقلی و نقلی ثابت شده است که خالق زمین و آسمان و همه موجودات، خدای متعال است؛ چنان که قرآن کریم می‌فرماید: «هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الاَرْضِ جَمِیعاً» (بقره / ۲۹)، یعنی: او کسی است که آنچه در زمین است، برای شما خلق کرد؛ «وَ خَلَقَ کُلَّ شَیْءٍ» (فرقان / ۲)، یعنی: همه چیز را خداوند آفریده است. یا در جای دیگر می‌فرماید: «الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأرْضَ وَ ما بَیْنَهُما فِی سِتَّهِ أَیّامٍ» (فرقان / ۵۹) یعنی: او کسی است که آسمانها و زمین و آنچه را که در آنهاست، در شش روز آفریده است. آیات فراوان حکایت از این مطلب دارد که خالق تنها خداست؛ نه کس دیگر.
۲- شبیه سازی، اصلاً آفرینش نیست بلکه این عمل شبیه لقاح مصنوعی است. بنابراین، متخصص ژنتیک، فقط عاملی است برای این نوع خلقت. نظیر شخصی که دانه ای را می کارد و آن دانه رشد می کند و به گیاه تبدیل می گردد. کشاورز، مقدمات تولید را ایجاد می کند؛ نه این که خالق و آفریننده گیاه باشد؛ چنان که قرآن کریم می فرماید: «أَ فَرَأَیْتُمْ ما تَحْرُثُونَ أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزّارِعُونَ» (واقعه / ۶۴ ۶۳). یعنی: آیا ندیدید آنچه را که در زمین کاشته بودید؟! آیا شما آن دانه را از زمین رویاندید یا ما رویاندیم؟! همچنین پدر و مادر نیز در تولید فرزند نقش واسطه یا سبب را دارند؛ نه نقش خالق بودن را؛ چنان که خداوند متعال می‌فرماید: «خَلَقَ الانْسانَ مِنْ نُطْفَهٍ» (نحل / ۴). یعنی: (خدا) انسان را از نطفه آفرید. از این آیه شریفه معلوم می‌شود خالق انسان خداست، و نطفه، واسطه است.
بنابراین، تولید کردن مشابه انسان یا حیوان، با خداوندی خدا و خالقیت او هیچ منافاتی ندارد؛ زیرا اولاً دانشمند ژنتیک، فقط نقش واسطه را بازی کرده و با اجرای عملیات خاصی، اسباب تولید را ایجاد کرده است. ثانیا مواد اولیه همین عملیات نیز، در طبیعت موجود است، (نظیر تخمک، سلول و…)، و آن دانشمند، برای تولید، از همان مواد طبیعی استفاده کرده و خالق مواد طبیعی نیست. ثالثا مهمترین بخش خلقت جانداران، خلقت روح آنهاست که تولید این بخش، از عهده بشر خارج است. (فقیه،  یاس، ش ۶ و نیز ر.ک. پیشین).
آیت الله سید محسن موسوی تبریزی تولد این انسان را نه تنها دخالت در خلقت نمی‌داند بلکه بیان می‌دارد که خداوند به انسان ها این اجازه را داده است که تا در اسرار طبیعت دست به کشف بزنند و از آن به نفع خود استفاده کنند، (پیشین).
آیت‌الله عبایی خراسانی معتقد بود که این اقدام به هیچ وجه مخالفت با مبانی خلقت و اسلام نیست؛ چرا که خداوند به تصریح از خلقت حضرت آدم و حوا که بدون پدر و مادر و همچنین حضرت عیسی که بدون پدر متولد شده، در قرآن آورده است و در نهایت، آن را یکی از آثار نظام آفرینش و قدرت خداوند می‌داند. (پیشین).
همچنین آیت الله موسوی بجنوردی می‌گوید:
اگر در قرآن مجید آمده است که  “انا خلقناکم من ذکر و انثی”  این به روش معمول اشاره می‌کند؛ یعنی غالب مردم، از طریق ترکیب اسپرم و تخمک پدید می‌آیند. حال به روشی دیگر ما از مخلوق خداوند سبحان، انسان دیگری پدید می‌آوریم، این انسان باز هم مخلوق خدا محسوب می‌شود. در عالم خلقت، ما استقلال نداریم. ما از مخلوق خداوند سبحان استفاده می‌کنیم. انسان دو حیات دارد: حیات حیوانی و حیات انسانی. قرآن می‌فرماید: «وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الانسانَ مِنْ سُلالَهٍ مِنْ طِینٍ ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَهً فِی قَرارٍ مَکِینٍ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَهَ عَلَقَهً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَهَ مُضْغَهً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَهَ عِظاماً فَکَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً»، خلقت اول، مراحل خلقت حیوانی را می‌گویند و منظور از خلقت آخر، خلقت انسانی است که همان نفس ناطقه یا روح است. انسان، روح را نمی‌تواند تولید کند. با کلون سازی یا هر شیوه دیگر، مقتضیات حیات حیوانی تولید می‌شود اما روح را، نفس ناطقه را خداوند سبحان می‌دهد. (پیشین).شبیه سازی را دخالت در کار خدا شمردن، از منظر اسلامی به هیچ وجه صحیح نیست. (ساجدنیا، ۱۳۸۱، ص ۴۶)
۲-۴- شبیه سازی از نظر اخلاق اسلامی
در مورد اخلاقی یا غیراخلاقی بودن شبیه سازی انسان، بحثهای زیادی صورت گرفته است. بعضی به دلیل اخلاقی از شبیه سازی دفاع می کنند اما بسیاری دیگر، به همین دلیل مخالف آن هستند.
۲-۴-۱- دلایل موافقان