پایان نامه سرقت های مقرون به آزار، دانشگاه شهید بهشتی

نوامبر 14, 2019 By vZbR33JZrQ

[۶۰] – رحمدل (منصور)، آمار جنایی و کارکردهای آن، مجلّه ی حقوقی دادگستری، شماره ی ۴۸ – ۴۹، پاییز و زمستان ۱۳۸۳، ص ۱۲۱.
[۶۱] – فرجیها (محمّد)، میزگرد پیشگیری از جرم، مجلّه ی حقوقی دادگستری، شماره ی ۴۸ – ۴۹ پاییز و زمستان ۱۳۸۳، ص ۸۸.
[۶۲] – رحمدل (منصور)، منبع پیشین.
[۶۳] – برای مثال؛ کاراگاهان پلیس، بین سرقت های مسلّحانه با سرقت های به عُنف، (مقرون به آزار) تفاوت قائلند. طبیعی است آمار سرقت های مقرون به آزار بر همین مبنا تنظیم می شود. برای آگاهی بیشتر ر.ک: خلعتبری (عبدالحسین)، خوش زاد (سیّدرضا) و احمدی (احمدرضا)، منبع پیشین، صص ۱۷۲- ۱۷۳- ۱۷۴.
 
[64] – مادّه ی ۱۵ ق.آ.د.ک.
[۶۵] – با تشکیل معاونت حفاظت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم در سالیان اخیر، به گفته ی مسؤلین این معاونت، اقدامات بایسته ای جهت تحقّق این مهمّ، در شُرف انجام است. (سخنرانی محمّد باقر ذوالقدر، معاون حفاظت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوّه ی قضائیه در نخستین همایش معاونان اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم دادگستری استانها در اردیبهشت ۱۳۹۰ در هتل پردیسان مشهد)
[۶۶] – برای آگاهی بیشتر به مبحث سوّم از گفتار سوّم فصل دوّم از بخش دوّم این  نوشتار، مراجعه کنید.
[۶۷] – اردبیلی (محمّدعلی)، آمار جنایی، فصلنامه ی حقّ، دفتر هشتم، ۱۳۶۵، ص ۱۵۸.
[۶۸] – رحمدل (منصور)، منبع پیشین، ص ۱۱۷.
[۶۹] – برای آگاهی بیشتر، ر.ک: به مبحث سوّم از گفتار دوّمِ فصل دوّم از بخش دوّم همین نوشتار.
[۷۰]ـ نجفی توانا (علی)، جرم‌شناسی، تهران، انتشارات آموزش و سنجش، ۱۳۸۹، ص ۱۴۰.
[۷۱]ـ قربان حسینی (علی اصغر)، جرم‌شناسی و جرم‌یابی سرقت، تهران، انتشارات جهاد دانشگاهی، چاپ اوّل، ۱۳۷۱، ص ۲۴۲.
[۷۲]ـ نجفی توانا (علی)، منبع پیشین، ص ۱۴۰.
[۷۳]ـ قربان حسینی (علی‌اصغر)، منبع پیشین، ص ۲۴۲.
[۷۴]ـ نجفی توانا (علی)، منبع پیشین، ص ۱۴۳.
[۷۵]ـ قربان حسینی (علی‌اصغر)، منبع پیشین، ص ۲۴۴.
[۷۶]ـ نجفی ابرندآبادی (علی‌حسین)، تقریرات در س جرم‌شناسی (جرمشناسی تجربی) دوره ی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی، سال تحصیلی ۷۳-۱۳۷۲، {تهیّه و تنظیم: بتول پاکزاد}، ص ۱۵۵.
[۷۷]ـ نجفی توانا (علی)، منبع پیشین، ص ۱۴۴.
[۷۸] – ر.ک: کی نیا (مهدی)، مبانی جرمشناسی، جلد اوّل، چاپ سوّم، تهران، مؤسّسه ی انتشارات و چاپ دانشگاه تهران،۱۳۷۰، ص ۱۷۸.
[۷۹] – این واژه، به مجموعه ی عناصری، مانند «فراوانی» ، «نوع» و «شکل» جرمها و جنایات مختصّ به یک گروه سنّی، سنخ شغلی، طبقه ی اجتماعی و … اشاره دارد. ر.ک: بست، (ژان میشل) جامعه شناسی جنایت، ترجمه ی فریدون وحیدا، چاپ اوّل، مشهد، مؤسّسه ی چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۷۲، ص ۳۳.
[۸۰] – البتّه دقّت در این مطالعات نشان می دهد که سنّ های مربوط به تفکیک این گروها، در همه ی این مطالعات، – یا به تعبیر دقیق تر، در مطالعات متعلّق به کشورهای مختلف، یکسان نیست. در کشور ایران، بعضی از جرمشناسان، این حدود را به شرح زیر تعیین کرده اند:
گروه سنّی طفولیّت (از بدو تولّد تا ۱۲ سالگی)، نوجوانی (بین ۱۲ تا ۱۸ سالگی)، جوانی (از ۱۸ تا ۳۵ سالگی)، بزرگسالی (از ۳۵ تا ۵۰ سالگی) و پیری (۵۰ سال به بالا) ر.ک: دانش (تاج زمان)، مجرم کیست؟ جرمشناسی چیست؟، چاپ هشتم، تهران، انتشارات کیهان، ۱۳۷۹، ص ۱۳۷.