تحقیق درباره قانون تعزیرات مصوب، رابطه نامشروع، اخلاق اسلامی

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

 


۳-۱-۱- رابطه نامشروع
بطور مختصر رابطه نامشروع مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
 
3-1-1-1- مفهوم رابطه نامشروع
به طور عموم لفظ رابطه نامشروع که معمولاً در مقابل رابطه ی مشروع استعمال می­شود متأثر از مبانی اعتقادی و اخلاق اسلامی است و ناظر به برقراری ارتباط غیرمتعارف جنسی بین زن و مرد نامحرم غیر از مواقعه و نزدیکی به هر طریق ممکن می­باشد. رابطه مشروع ، رابطه ای است که در اثر عقد ازدواج اعم از دائم یا موقت حاصل می­شود و نتیجه آن وجود  علقه ی زوجیت و بهره مندی زن و شوهر از یکدیگر می­باشد. در کشور ما که یک مملکت اسلامی است رفتارهایی همچون خلوت کردن با نامحرم ، بوسیدن و لب گرفتن ، لمس کردن قسمتهایی از بدن زن نامحرم و نظایر آن که مغایر با اصول اخلاقی و اعتقادات قریب به اتفاق مردم می­باشد ، رابطه ی نامشروع تلقی می­گردد.  اما منظور  مقنن اسلامی از رابطه ی نامشروع چنین است «برقرار نمودن هر نوع رابطه ی جنسی نامتعارف بین زن و مرد نامحرمی است که از نظر شرع و قانون جایز نیست[۹۸].»
در تعریفی دیگر از رابطه نامشروع عنوان شده است آن نوع روابط و اعمال زن و مردی که بین آنها علقه زوجیت نیست می باشد که منجر به برقراری رابطه جنسی نگردد[۹۹].
همانطور که گذشت عرف جامعه تاثیر زیادی در تشخیص نامشروع بودن رابطه ی بین زن ومرد دارد و نهایتا تشخیص آن بر عهده ی دادگاه رسیدگی کننده قرار گرفته است که قضات محاکم نیز در اینگونه موارد بطور سلیقه ای عمل نموده و اقدام به صدور رای محکومیت یا برائت می نمایند.  

 
3-1-1-2- عناصر اختصاصی و مصادیق
ماده ۶۳۷ قانون تعزیرات مصوب۷۵ به بیان جرم و مجازات رابطه ی نامشروع اختصاص یافته است و آنچه قانونگذار در صدد آن بوده است تعیین حکم ومجازات همه انواع روابط نامشروع بین زن و مرد است که به حد مواقعه نرسیده باشد. بنابراین مصادیق متعددی را میتوان ذکر نمود که به دو گروه تقسیم بندی میشوند:
الف- رابطه نامشروع جسمی: عبارتست از هرگونه تماس و رابطه جسمی بین زن و مرد فاقد علقه زوجیت که به حد مواقعه نرسیده باشد. پس این رابطه شمول گسترده ای دارد و شامل اعمالی همچون مصافحه (دست دادن) ، ملامسه (لمس کردن) ، معاشقه (عشق بازی کردن) و معانقه (بغل کردن) و غیره می شود.
ب- رابطه نامشروع غیر جسمی: عبارتست از هرگونه ارتباط غیر فیزیکی و غیر جسمی بین زن و مرد فاقد علقه زوجیت که حرام باشد. نمونه بارز آن رابطه نامشروع لفظی است که از دیدگاه فقها، مفاکهه (شوخی کردن یا لاسیدن) نامیده می شود که مثال امروزی آن مکاتبات عاشقانه، برقراری ارتباطات تلفنی و خلوت با نامحرم می باشد[۱۰۰]. این نوع رابطه صرفاً از طریق گفتار انجام می شود.
ذکر این نکته ضروری است که امام خمینی (ره) طی فتوایی ‌فرموده است : «خلوت کردن مرد با زن  اجنبیه حرمت شرعی ندارد.» و اکثریت قضات معتقدند خلوت با نامحرم از مصادیق رابطه نامشروع نیست و بار کیفری ندارد مگر آنکه هدف برقراری روابط نامشروع باشد[۱۰۱] که نظریه ای منسوخ است.
 
3-1-2- عمل  منافی عفت
از دیگر جرایم جنسی عمل  منافی عفت می باشد که به مطالعه مختصر آن پرداخته می شود.
 
3-1-2-1- مفهوم عمل  منافی عفت


در جمهوری اسلامی ایران از آنجاییکه قریب به اتفاق  رفتار  مردم مغایر با اصول اخلاقی و اعتقادی می­باشد ، خلاف قانون نیز انگاشته می­شود. چرا که به هرحال اعمال  منافی عفت اعم از اینکه توسط مرد یا زن متأهل صورت گیرد یا افراد مجرد ، موجب ترویج فساد و فحشا در جامعه خواهد شد و چون فحشا ، جامعه را به تباهی می­کشاند لذا شارع مقدس اینگونه اعمال را حرام و ممنوع اعلام داشته است. بنابراین با توجه به مطالب فوق می­توان گفت عمل منافی عفت عبارت است از انجام اعمال و کارهایی است که از نظر اکثریت افراد ملت با اصول اخلاقی و اعتقادات مردم منافات دارد[۱۰۲].