مقاله قانون مجازات اسلامی، ضمانت اجرای کیفری، رسیدگی به تخلفات

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

ج) موازین قانونی : مقصود از موازین قانونی با مقرراتی است که نسبت به اعمال پزشکان ، علی الاصول ، ضمانت اجرای کیفری پیش بینی نموده است . همانند مقررات قانون مجازات اسلامی در باب افشاء اسرار بیماران و صدور گواهی خلاف واقع.
د) نظامات دولتی : مقصود از نظامات دولتی با مجموعه بخش نامه ها و مقررات وزارتی ، تصویب نامه ها و آیین نامه هایی است . که از طرف مجموعه عمال دولتی صادر می گردد.۱
به عنوان مثال ، قوانین و مقررات مربوط به مطب و موسسات پزشکی ، همانند مجوز تاسیس ، فضای فیزیکی ، تجهیزات و همچنین آیین نامه مبوطز به فرم نسخه ، تابلو و تبلیغات را می توان ذکر نمود
۳)افشاءنمودن اسرار ونوع بیماری
مطابق ماده ۴آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات پزشکی « شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته ،حق اغشای اسرار و نوع بیماری بیمار۲مگر به موجب قانون مصوب مجلس شورای اسلامی را ندارند».
رازداری یکی از محاسن اخلاقی است و در مقابل ، افشاء اسرار دیگران به هر طریقی با خواه دادن گزارش به یکماه جمع علمی یا گزارش بسرواسیون و شرح حال) و یا غیره باشد ، امری قبیح و ناپسند است . در علم پزشکی نیز اعتماد بیمار به پزشک خود در درمان او موثر خواهد بود ، زیرا چنانچه بیمار ،نوع بیماری خود را از پزشک معالج مختصص نگه دارد ، درمان او به سادگی میسر نمی باشد .
بنابراین ، وظیفه اخلاقی پزشک است که نمای اطلاعاتی را که بیمار برای بیان خود اظهار دارد یا پزشک در هنگام معاینه ی بیمار ، اطلاعاتی به دست می اورد ، در حفظ آنها کوشا بوده و هیچگاه اقدام به افشائ اسرار بیمار نزد کسی ننماید . در دین مقدس اسلام نیز اهمیت راز داری اشاره شده و در روایتی حضرت علی (ع) می فرمایند . « هر کس بیماریش را از پزشک مخفی نماید ،به بدن خود خیانت کرده است » و نیز فرموده اند ؛ هر کس بیماریش را پنهان کند ، پزشک از شفایش عاجز خواهد ماند .» ۱
همچنین دو نمونه بخشنامه و جلسه سازمان و نظام پزشکی به شرح زیر بیان می شود :
سازمان نظام پزشکی با صدور بخشنامه شماره ۹۵۵۰ مورخ ۱۱/۱۰/۱۳۵۰ به کلیه سازمانهای درمانی پزشکی اعلام می نماید:
« در صفحه مربوط به حودث و سوانح روزنمه گاهی گزارش هایی درج می شود ، مبنی براینکه مصدومی یا مسومی و یا بیماری در وضع غیر عادی به درمانگاه یا بیمارستان خاص مراجعه کرده و تحت درمان قرار گرفته است . این گزارش اغلب شامل شرح حال بیمار و علت مراجعه نظایر آن می باشد . از نظام پزشکی انتشار چنین اخباری تبلیغ مذموم و نوعی افشای اسراربیماران است که جرم و قابل تعقیب تلقی می شود .  

نام بیماران و شرح بیماری و درمان نها و نام پزشک معالج ، به هیچ وجه نباید فاشی شود یا در اختیار کسی قرار گیرد، مگر به مقامات قضایی، آن هم در موارد ضرروی لازم و به صورت محرمانه انجام گردد.»۱
بنابراین افشاء نمودن سر بیمار نزد هر کس و به هر نحوه تخلف انتظامی محسوب می گردد» مگر اینکه چنین افشای سری به موجب قانون باشد .
۴) پذیرش بیمار بیش از حد توان معاینه و درمان


مطابق ماده ۵ آیین نامه نتظامی رسیدگی به تخلفات پزشکی « شاغلین حرف پزشکی موضوع ماده یک این قانون ، مخلف به پذیرش آن تعداد بیمار هستند که بعد از تشخیص و اعلام سازمان نظام پزشکی ، حسب مورد انجام خدمات آنان در یک زمان مناسب میسر باشد .
بنابراین ؛ پزشکان باید در ساعات اشتغال و شیفت های کاری خود اقدام به پذیرش آن تعداد از بیماران ، نمایند که توانایی معاینه و درمان آنان را داشته باشند و بتوانند به همه بیماران ، حد مناسب خدمات تشخیص و درمانی را رایه نمایند و تقصیری در این زمینه رخ ندهد . بدیهی است که ، جهت هر یک از رشته ها و گرایش ها پزشکی ، بر اساس خصوصیات آن رشته و مدت زمان مناسبی که باید برای هر بیمار صرف گردد. میزان و تعداد پذیرش بیماران متفاوت خواهد بود . به عنوان مصال ، چنانچه دندانپزشکی که در ساعات کاری خود به ۵۰ نفر جهت انجام امور دندانپزشکی همانند کشیدن دندان وقت بدهد ،مسلم است که چنین امری تخلف انتظامی مصوب می گردد . زیرا هیچ دندانپزشکی نمی تواند با دقت تمام و با صبر و حوصله نسبت به درمان چنین بیمارانی اقدام نماید .
نکته قابل توجه اینکه ،تشخیص میزان تعداد پذیرش بیماران در صلاحیت سازمان نظام پزشکی است که معمولا بر اساس نوع رشته و گرایش های پزشکی متفاوت می باشد .
۵) انجام اعمال خلاف شئون پزشکی
در ماده ۶ آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات پزشکی مقرر شده است « انجام امور خلاف شئون پزشکی که مصادیق آن توسط سازمان نظام پزشکی اعلام خواهد گردید توسط شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته ممنوع ست و باید از ارتکاب کارهایی کهخ موجب هنگ حرمت جامعه پزشکی میشود خودداری کنند .»
مقصود اعمال خلاف سئون پزشکی ؛ مجموعه اعمالی است که به نحوی از انحاء به شئونات شغلی شاغلین حرفه هیا پزشکی و وابسته لطمه وارد ساخته و موجبات هتک حرمت جامعه پزشکی می گردد . بنابراین ، پزشک باید رفتار ، کردار گفتار خویش ، نمونه خوبی برای سایر افراد جامعه باشد ، شئون پزشکی را می توان در سه عرصه » شئون پزشکی حاکم بر مناسبات پزشک با بیمار ، پزشک با همکار و پزشک با جامعه » بررسی نمود .
در این زمینه هر گونه توهین ، مشاجره لفظی یادرگیری فیزیکی با بیمار و نظایر آن خلاف شئون پزشکی در عرصه مناسبات با بیمار است .
در مورد جامعه و همکاران ، نسبت به حفظ حرمت آنان کوشش لازم به کار برده ، اززیرسوال بردن درمان هی قبلی به شدت خودداری نمایند ف از ارتکاب و جرایمی که جنبه کیفری و عمدی دارند و
حرمت جامعه پزشکی را زیر سوال می برد و مخدوش می سازد ، از جمله اعتیار الکب ، مواد مخدر ، فساد اخلاقی ، کلاهبرداری ، عضویت در شرکتهای هری ، تبانی با برخی موسسات همانند سرویس های آمبولانس خصوصی یا دولتی حمل بیمار ف تبانی با موسسات دارویی ، آزمایشگاه ها داروخانه ،که خلاف شئونات حرفه ای ، پزشکی است خود داری می کند .
۶) تحمیل نمودن مخارج غیر ضرروی به بیماران
صب ماده ۷ آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات پزشکی در تحمیل مخارج غیر ضروری به بیماران ممنوع است . تعیین مصادیق مخارج غیر ضوی بر اساس نظر به کمیته کارشناسی تخصصی دادسرا و هیات انتظامی میباشد »