تحقیق رایگان درمورد قانون مجازات اسلامی، قانون تعزیرات مصوب، نظام های حقوقی

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که مجازات سقط جنین دارای روح چیست؟
در پاسخ باید بیان نمود که در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد :
۱-برخی استناد به نظریه مشهور فقعای امامیه قائل به مجازات قصاص می باشند؛به همین دلیل در ماده ۹۱قانون تعزیرات مصوب ۱۳۶۲ بیان شده بود.
«اگر زن حامله برای سقط جنین به طبیب یا قابله مراجعه کند وطبیب هم عالماًوعامداًمباشرت به اسقاط جنین بنماید دیه جنین برعهده اوست واگر روح در جنین دمیده باشد باید قصاص شود.»
این گروه قائل به دالیل زیر برای اثبات مدعی خود می باشند:  

الف)مقنن در تبصره ۲ماده ۳۰۲قانون مجازات اسلامی از واژه قتل جنین استفاده کرده بود که این نشان  می دهد کشتن هر انسانی که واجد روح وتنفس باشد مشمول تعریف مذکوری می گردد واعم از آنکه در رحم یا خارج از رحم واقع شده باشد موجب قصاص است.۱
ب)مقنن در بند ۶ماده ۴۸۷قانون مجازات اسلامی دیه جنین دارای روح را با دیه انسان کامل برابردانسته بود بنابراین از بین بردن عمدی  جنین دارای روح همانند قتل عمدی انسان زنده موجب قصاص است
ج)قانون گذار درماده ۶۲۲قانون مجازات اسالمی مجازات سقط جنین را قصاص قراردادن است.
۲- اما عده ای دیگری براین عقیده اند که مجازات سقط جنین در هر مرحله ای از مراحل تکامل جنینی که باشد موجب قصاص نیت واستدلال گروه اول را اینچنین در نموده اند:
الف)- واژه قتل در زبان عربی گاه به معنای نابود کردن بکار می رود نه قتل در مفهوم اصطلاحی آن ،هم چنان که در بعضی از کتب عربی از قتل حیوان نیز نام برده می شود.
ب)در حضور برابری دیه جنین دارای روح به دیه انسان کامل مواد دیگری در قانون وجود دارد که علیرغم این برابری،قتل وی موجب قصاص دانسته نشده است ؛همانند ماده۳۱۰قانون مجازات اسلامی « قصاص در صورتی ثابت می شود که مرتکب پدر یا از اجداد پدری منجی علیه نباشد ومنجی علیه ،عاقل ودر دین با مرتکب مساوی باشد.»
ج)مقنن در ماده ۶۲۲قانون مجازات اسلامی به حکم قصاص به دلیل وارده به مادر اشاره ؛نه به لحاظ جنایت وارده برجنین از سوی دیگر ،در صورت پذیرش این استدلال این مسئله مطرح می گردد که قتل انسان کامل صرفاً دارای مجازات قصاص ؛ در حالی که سقط جنین کننده علاوه بر پرداخت دیه یا قصاص حسب مورد به حبس از یک سال تا سه سال محکوم خواهد شد که این عدم تناسب قابل توجیه نمی باشد .بدین ترتیب ،با توجه به عدم وجاهت ادله فوق الذکر وبا عنایت به حذف حکم صریح قصاص که برای جنین دارای روح در ماده ۹۱((قانون تعزیرات)) سابق پیش بینی شده  بود ودر قوانین لاحق ،اشاره ماده ۷۱۸قانون مجازت اسلامی به اینکه ((هرگاه زنی جنین خود را در هر مرحله ای که باشد ،به عمد،شبه عمد یا خطاءاز بین ببرد،دیه جنین حسب مورد توسط مرتکب یا عاقله اوپرداخت می شود .
تبصره-هرگاه جنینی که بقاء آن برای مادر خطر جانی دارد به منظور حفظ نفس مادر سقط شود دیه ثابت نمی شود ونیز اصل تفسیر مخصوص جزایی به نفع  متهم ولزوم رعایت احتیاط در حفظ دما((به نظر نگارنده ،مطابق قوانین فعلی ایران سقط جنین در هیچ حالتی قتل محسوب نمی شود ؛بنابراین حتی در صورت عمدی بودن مجازات آن هیچگاه نمی تواند قصاص باشد که این موضع با موضع سایر کشور ها ونظام های حقوقی ونیز با مقررات پیش از انقلاب (مواد۱۸۳-۱۸۰) قانون مجازات عمدی  مطابقت دارد.۱
بدیهی است به موجب ماده ۷۲۱قانون مجازات اسلامی که می گوید:هرگاه در اثر جنایت یا صدمه ،چیزی از زن سقط شود که به تشخیص کارشناس مورد وثوق ،منشأانسان بودن آن ثایت نگردد،دیه وارش ندارد لکن اگر در اثرآن صدمه ای برمادر وارد گردد حسب مورد دیه تعیین شود باید منشأانسانی چیزی که از زن ساقط می شود،مسلم باشد۰
گفتار دوم:افشاءاسرار بیماران


راز پوشی از جمله مکارم اخلاقی است،یک فرومتهد ،نه تنها باید از باز کردن اسرار دیگران خودداری کند بلکه تا آن جا که ممکن است از افشای اسرار شخصی خود نیز بپرهیزد اگر سری به اشخاصی مانند پزشک که به اعتبار شغل وحرفه و وضع خاص اجتماعی خود طرف اطمنیان واعتماد جامعه  هستند سپرده شود وآنان پرده در می کنند ضرر عمده این خیانت  در امانت عاید جامعه می شود زیرا مردم  در مراجعات خود به آن طبقه از افراد که مقتضای کارشان با خبر شدن از اسرار دیگران است دستخوش بی اعتمادی وبد دلی می شوند وحتی المقدور از مراجعه به آنان خودداری کنند ودر نتیجه عدم مراجعه ی مردم ولوقلیلی از آنان به پزشک ،بهداشت وسالمت عمومی اجتماع ،به مخاطره می افتدپس ملاک مجازات بودن افشای سرّ،قوّت جنبه ی عمومی این عمل است.۱
راز پوشی پزشکی در برگیرنده تمامی اطلاعات ونکاتی است که:
۱- بیمار در باره خود به پزشک معالج می گوید خواه در برابر سوال طبیب باشد یا به عنوان شرح بیماری بیان  کرده باشد.
۲- پزشک با معاینه بیمار یا انجام دادن آزمایشهای لازم در می یابد.
۳- آنچه پزشک در منزل بیمار یا محل بستری شدن اومی بیند یا می شنود.
اگر فردی که مبتال به یک بیماری قابل سرایت به دیگران است از بیم آنکه رازش فاش شود به پزشک مراجعه نکند ،این عمل ضمن آنکه برای خود فرد مضر است در صورت انتقال بیماری به مردم ،آحاد جامعه را هم در معرض خطر قرار می دهد بنابراین  راز پوشیپزشکی این امکان را فراهم می کندکه افراد فارغ از هر دغدغه ای مشکالت خود را با پزشک معالج در میان بگذارند، سلامت عمومی حفظ شود ونیز اعتماد عمومی جامعه به پزشکان به عنوان محرم اسرار آنان محفوظ بماند.