تحقیق رایگان درباره پوشش بیمه های اجتماعی، بیمه های اجتماعی، بیمه شخص ثالث

نوامبر 16, 2019 By vZbR33JZrQ

بیمه های اجتماعی معمولاً تابع قانون مدنی نیستند بلکه خود قانون مستقلی دارند و معمولاً یک سازمان و یا مؤسسه دولتی به این امر می پردازد.[۱۴۹]
تأمین اجتماعی سیستم خاصی است که دولت آن را جهت رفاه حال طبقات آسیب پذیر الزامی کرده است و قوانین خاصی جهت اجرای آن تصویب نموده است و قوانین آن در هر کشوری با کشور دیگر متفاوت است و به واسطه سازمان و هیأت خاص دولتی اداره             می شود.[۱۵۰]
ب: اجباری بودن بیمه اجتماعی به این معنا که گروه ها و اقشاری که توسط قانون و بر اساس شرایط اقتصادی و سیاسی تحت پوشش بیمه اجتماعی قرار می گیرند بالاجبار بیمه         می گردند و اراده و خواست بیمه شده در آن دخالتی ندارد. شخص متضرر جهت دریافت کمک از بیمه اجتماعی صاحب اختیار نیست بلکه قانون او را تحت پوشش بیمه ای قرار می دهد و افراد خاصی به حکم قانون مشمول مقررات بیمه اجتماعی می باشند و نسبت به اجرای مقررات و تغییر آن اختیار و استقلال ندارند. در تأمین اجتماعی نسبت به بیمه شده اصلاً عقدی وجود ندارد و کلیه شرایط یک طرفه تعیین می گردد و اصولاً رضایت افراد به استفاده از تأمین اجتماعی مطرح نیست.[۱۵۱]
ج: وجود ارتباط با کار، معمولاً اقشار کارگر و مزد و حقوق بگیر تحت پوشش بیمه های اجتماعی قرار می گیرند و سعی بر آن است که نسبت به پرداخت اقساط بیمه اقدام نمی کنند چون درآمد آنها تکاپوی نیازهای ضروری آنها را در حد مطلوب نمی کند که خود را بیمه کنند و اقساط بیمه ای را بپردازند از این رو دولت و کارفرمایان و صاحبان صنایع و کارخانجات عمده سهم بیمه آنها را می پردازند.[۱۵۲]


د: وجود یک رژیم مالی تأمین کننده هزینه بیمه اجتماعی. در این نوع از بیمه معمولاً کارفرما، کارگر و دولت هر سه در تأمین منابع مالی بیمه اجتماعی دخالت دارند. کارفرما علاوه بر پرداخت سهم خویش موظف به کسر سهم کارگر از دستمزد او واریز آن به صندوق بیمه های اجتماعی می باشد و دولت نیز بر حسب مورد سهمی از هزینه های بیمه های اجتماعی را بر عهده می گیرد. استفاده از مزایای بیمه موکول به پرداخت مستمر حق بیمه نیست. در       بیمه های اجتماعی حق بیمه تسهیمی است و کارفرما و دولت در پرداخت آن مشارکت دارد در حالیکه در بیمه های خصوصی و بازرگانی، حق بیمه را بیمه گذار باید پرداخت نماید.[۱۵۳]
ه: در بیمه اجتماعی، احساس جمع گرایی و انسان دوستی و دادن پاداش به اقشار آسیب دیده محرز و روشن است و هدف در بیمه های اجتماعی، انتفاع نیست و استقرار تأمین اجتماعی و حفظ مصالح عامه مردم مد نظر است در حالیکه در بیمه های خصوصی انگیزه شرکت های بیمه ای و عامل اصلی و اولی، استرباح و سودآوری است و منافع اجتماعی و عمومی و تعاون، فرع بر انگیزه های اقتصادی بیمه گذاران و بیمه گران در بیمه های خصوصی است.[۱۵۴]
۲-۳-۲-۲. بیمه خصوصی و اقسام آن (بیمه اموال و بیمه اشخاص)
انسان در محدوده زندگیش به طور مستقیم در معرض خطرهای  فراوان  و گوناگونی قرار
دارد. گاهی خطرها متوجه شخص او است و گاهی مال و سرمایه او، از این رو خطرهایی که انسان را تهدید می کند به طور کلی به دو گروه اصلی تقسیم بندی می شود.

  1. خطر مالی
  2.  

  3. خطر جانی

با توجه به تقسیم خطر، بیمه نیز به طور کلی به لحاظ موضوع، بر دو قسم است:

  1. بیمه اموال و اشیاء
  2. بیمه اشخاص

در بیمه اموال، موضوع بیمه چیزهایی است که جنبه مالی و ارزش عقلایی دارد اعم از اموال منقول همانند اثاث و لوازم خانه، مال التجاره، وسایل حمل و نقل و اموال غیرمنقول مثل تأسیسات و ساختمان ها در مقابل خطرها و حوادثی که موجب خسارت یا نابودی آنها می گردد بیمه می شود. در بیمه اشخاص، موضوع بیمه، شخص بیمه گذار یا شخص و اشخاص دیگری است که در مقابل خطرها و حوادث که سلامت کلی یا سلامت اعضای بدن را تهدید می‏کند در قبال پرداخت حق‏بیمه، خود یا دیگران را بیمه می کند تا به هنگام بروز حادثه و سانحه و بیماری یاسرآمدن مدت قرارداد بیمه از خدمات درمانی بهره مند شوند یا غرامت و وجه نقدی دریافت دارند. در بیمه اشخاص بر خلاف بیمه اموال جنبه اقتصادی و مالی خطر و ضرر ارزیابی نمی شود زیرا سلامتی و یا نقص عضو و مقدار اقتصادی آن قابل محاسبه و جبران نیست. در بیمه اشخاص بیمه شده تنها مبلغ مورد توافق را از شرکت بیمه دریافت می دارد.[۱۵۵]
نوع دیگری از خطر که مستقیماً متوجه خود شخص یا مال او نیست بلکه ممکن است خسارتی از ناحیه او به دیگری وارد آید. مثلاً ماشینی که رانندگی آن را بر عهده دارد در تصادف به جان یا مال دیگری خسارت وارد نماید چون خسارت از ناحیه اوست وی نسبت به شخص یا مال خسارت دیده مسئولیت دارد. چنانچه فردی مسئولیت خویش را در قبال دیگران بیمه نماید بیمه مسئولیت یا بیمه شخص ثالث نامیده می شود. بنابراین بیمه خصوصی به اقسام زیر تقسیم می شود.